Uzasadnienie
W dniu 1 października 2010r. S.B. za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej wniosła w piśmie z dnia [...] września 2010r. skargę na bezczynność wyżej wymienionego organu polegającą na przekroczeniu terminów do załatwienia spraw odwołania od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2010r., wszczętym na skutek wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r.
Skarżąca, zarzucając w treści skargi wyżej wymienionemu organowi naruszenie przepisów ordynacji podatkowej przez przekroczenie terminów do załatwienia sprawy, wniosła o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi. Równocześnie w niniejszej skardze domagała się zobowiązania Dyrektora Izby Skarbowej do ukarania dyscyplinarnego pracowników winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Skarga zawierała też wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.
W dniu 4 listopada 2010r. wraz z aktami sprawy wpłynęło do Sądu będące odpowiedzią na skargę pismo procesowe Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2010r. w którym organ wniósł o oddalenie skargi.
Nadto przed terminem rozprawy organ podatkowy wniósł pismo z dnia [...] listopada 2010r. w którym poinformował że w dniu [...] listopada 2010r. została wydana decyzja przez Dyrektora Izby Skarbowej odmawiająca (w wyniku wznowienia postępowania) uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] stycznia 2010r., a więc decyzji co do której skarżąca wskazywała, iż organ pozostaje w bezczynności jej nie wydając. Organ dołączył kopię w/w decyzji do akt sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tzn. gdy przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
Wydanie aktu administracyjnego lub podjęcie czynności po wniesieniu skargi na bezczynność oznacza, że sąd nie może uwzględnić skargi na zasadzie art.149 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie ze wskazanym przepisem, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art.3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyniku aktywności organu po wniesieniu skargi przestaje istnieć przedmiot skargi, którym w niniejszej sprawie jest bezczynność organu.
Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą na bezczynność, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art.161 §1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wydanie stosownego orzeczenia przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, jest inną przyczyną bezprzedmiotowości w rozumieniu art.161 §1 pkt3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej, po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność tego organu w postępowaniu wznowieniowym, zakończył to postępowanie wydaniem w dniu [...] listopada 2010r. stosownej decyzji administracyjnej. Tym samym wystąpił skutek odnoszący się do istoty żądania skargi na bezczynność, gdyż uwzględnienie skargi przez Sąd w tym przypadku mogłoby wyrażać się jedynie w zobowiązaniu organu do załatwienia sprawy przez wydanie w określonym terminie decyzji administracyjnej kończącej postępowanie wznowieniowe.
Gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, właściwy organ wyda stosowny akt administracyjny, co do którego pozostawał w bezczynności, dane postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność organu, jako bezprzedmiotowe, powinno zostać umorzone na podstawie art.161 §1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Teza powyższa wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63, którą Sąd orzekający w niniejszej sprawie w tym względzie aprobuje.
Wobec powyższego, na podstawie art.161 §1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, jak w sentencji.
Sędzia WSA Sędzia WSA Sędzia WSA
A. Rzepecka K. Skowrońska - Pastuszko A. Juszczyk - Wiśniewska