Uzasadnienie
TF S.A., zwane dalej skarżącym, TF lub Spółką, w dniu 19 marca 2008 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej. Podnosząc w niej, że organ ten do dnia złożenia skargi nie rozpoznał złożonego [...] maja 2007 r. zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] kwietnia 2007 r. nr [...].
Dyrektor Izby Skarbowej przekazał skargę z aktami oraz udzielił odpowiedzi na skargę, w której wnosił o oddalenie skargi i przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Udzielając odpowiedzi na pytanie przewodniczącego Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie z [...] sierpnia 2008 r. poinformował, że skarżąca spółka dwukrotnie: pismem z [...] sierpnia 2007 r. oraz z [...] grudnia 2007 r. składała zażalenie w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie przez Dyrektora Izby Skarbowej zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] kwietnia 2007 r. Minister Finansów postanowieniami z [...] września 2007 r. oraz [...] stycznia 2008 r. uznał powyższe zażalenie za bezzasadne (k. 27-37 akt).
Postanowienie Ministra Finansów z [...] stycznia 2008 r. zostało skarżącej spółce doręczone [...] stycznia 2008 r. (k. 43 akt).
Zarządzeniem Przewodniczącego z 19 sierpnia 2008 r. doręczonym skarżącej spółce (k. 47 akt) zwrócono się o złożenie oświadczenia, czy wniesiona przez spółkę skarga z 19 marca 2008 r. jest związana z rozpoznanym przez Ministra Finansów zażaleniem skarżącej spółki, rozstrzygniętym postanowieniem z [...] stycznia 2008 r. wydanym w sprawie nr [...], czy też nie ma żadnego z nim związku (k. 39 akt).
Skarżąca spółka wyżej wskazane zarządzenie odebrała 4 września 2008 r. odpowiedzi udzieliła w piśmie z 5 września 2008r, które wpłynęło do sądu 11 września 2008 r., podnosząc że wniesiona przez nią skarga jest związana z wydanym przez Ministra Finansów postanowieniem z [...] stycznia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się pod określonymi warunkami. Regulują je przepisy ustawy z dni 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada spełnienie tych przesłanek.
W wyżej powołanej ustawie zostały przewidziane formalnoprawnej warunki dopuszczalności skargi, do której należy m.in. wyczerpanie środków zaskarżenia.
W myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a).
W sprawach na bezczynność środkami zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. są zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ponaglenia, o którym mowa w art. 141 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm – zwanej Ordynacja podatkowa). Rozpoznane przez Organy zażalenie jest rozpoznane w trybie kodeksu postępowania administracyjnego – art. 18 ustawy z 17 czerwca 1986 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 z późn. zm.). Oznacza to, że należało przed wniesieniem skargi, wnieść zażalenie w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca spółka w piśmie z [...] września 2008 r., oświadczyła że wniesiona skarga jest związana z zażaleniem rozpoznanym przez Ministra Finansów postanowieniem z [...] stycznia 2008r.
Przesłanka ta została więc spełniona.
Pozostała jeszcze do rozstrzygnięcia kwestia terminu w jakim należy wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i art. 53 § 1 z ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) zwanej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (tak też B. Dauter w zarysie metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis; Warszawa 2008r str. 109).
W rozpoznawanej sprawie postanowienie Ministra Finansów z [...] stycznia 2008 r., rozpoznające zażalenie skarżącej spółki zostało jej doręczone 29 stycznia 2008 r. (k. 44 akt). Termin do wniesienia skargi, który jest terminem ustawowym minął z dniem 28 lutego 2008 r.
Skargę jako wniesioną po terminie należało na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. odrzucić.