Uzasadnienie
M.M. – G., reprezentowana przez adwokata A.J., wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 oraz 23 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącą odpowiednio do: 1) podania informacji, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, czy i ewentualnie kiedy złożono ponaglenie, o którym mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, pod rygorem przyjęcia, że wskazany środek nie został przez skarżącą w sprawie złożony;
2) uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wyżej wymienione wezwanie dot. podania informacji oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2014 r. W wymaganym terminie należna opłata nie została uiszczona. Natomiast pismem z dnia [...] maja 2014 r. (wpływ do Sądu w dniu 15 maja 2014 r.) skarga została cofnięta z informacją, że postępowanie, którego dotyczyła, zostało zakończone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej jako P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. Z kolei w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W rozpoznawanej sprawie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2014 r. zatem termin do uiszczenia należnego wpisu upływał z dniem 19 maja 2014 r. Skarżąca nie uiściła należnej opłaty, ziściła się więc przesłanka odrzucenia skargi.
Natomiast cofnięcie skargi, dokonane 15 maja 2014 r. należało uznać w tej sytuacji za bezskuteczne i niemogące prowadzić do umorzenia postępowania. Stosownie bowiem do wskazanego powyżej przepisu art. 220 § 1 P.p.s.a., wobec nieuiszczenia należnego wpisu, Sąd nie mógł podjąć żadnej czynności na skutek skargi, w tym również rozpoznać jej cofnięcia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., skargę należało odrzucić, co Sąd orzekł w sentencji.