Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 25 lutego 2010 r. skarżący K.B. wystąpił do Dyrektora Izby Skarbowej o zastosowanie nadzwyczajnego trybu postępowania w postaci wznowienia postępowania zakończonego wydaną decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005 r.
Z kolei w dniu 3 marca 2010 skarżący złożył skargę do tutejszego Sądu na powyższą decyzję.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie, zaś w dniu [...] kwietnia 2010 r. zawiadomił skarżącego o możliwości zapoznania się z materiałem i wypowiedzenia w sprawie w ciągu 7 dni od doręczenia zawiadomienia. Z uwagi na nieskorzystanie przez skarżącego w zakreślonym terminie z przysługującego mu uprawnienia, Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. zawiadomił skarżącego o przyczynach niedotrzymania terminu oraz wskazał nowy termin załatwienia sprawy do dnia 15 czerwca 2010 r.
W dniu 7 kwietnia 2010 r. wpłynęło do w/w organu ponaglenie skarżącego skierowane do Ministerstwa Finansów na niezałatwienie sprawy z wniosku o wznowienie postępowania w terminie.
Postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. Minister Finansów uznał ponaglenie za nieuzasadnione.
W dniu 1 czerwca 2010 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej wnosząc o:
- - zobowiązanie organu podatkowego do rozstrzygnięcia sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenie mu akt,
- - ukaranie dyscyplinarne pracowników winnych niezałatwienia sprawy w terminie,
- - zasądzenie kosztów postępowania.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uchylenia w całości wydanej przez siebie decyzji ostatecznej z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005 r.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi, względnie o umorzenie postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej zwana P.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny, wprowadzona powyższym przepisem instytucja autokontroli stanowi jedyną na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczoną prawnie możliwość podjęcia przez organ władczego rozstrzygnięcia w sprawie, w której wcześniej wniesiono skargę do sądu (uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63). Warunkiem zastosowania autokontroli jest jednak uznanie przez organ administracji publicznej skargi w całości, co oznacza uznanie nie tylko zarzutów i wniosków, ale również wskazanej w skardze podstawy prawnej. Konsekwencją uznania przez organ skargi w całości będzie wydanie żądanego przez stronę aktu lub dokonanie żądanej czynności.
Wydanie przez organ administracji publicznej rozstrzygnięcia w sprawie prowadzi z kolei do sytuacji, w której dalsze prowadzenie postępowania sądowego staje się bezprzedmiotowe i jako okoliczność stanowiąca przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy prowadzi do jego umorzenia.
Ustawodawca w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 wskazał na konkretne przesłanki umorzenia postępowania. Z kolei w pkt 3 wskazał na bezprzedmiotowość postępowania z "innych przyczyn". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z "innych przyczyn" ma miejsce, jeżeli w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tj. jeżeli w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania (postanowienie NSA z 21 listopada 2007 r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285).
Niewątpliwie jedną z takich "innych przyczyn" jest z sytuacja, w której organ wydaje rozstrzygniecie w sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność. Wydanie bowiem jakiegokolwiek rozstrzygnięcia przez organ administracji, bez względu na jego trafność, przerywa bezczynność kwestionowaną skargą do sądu (wyrok NSA z dnia 29 listopad 2007 r., II OSK 1380/07, LEX nr 437951).
W niniejszym postępowaniu skarga na bezczynność została złożona przez skarżącego w dniu 1 czerwca 2010 r. Tymczasem [...] czerwca tego roku Dyrektor Izby Skarbowej w trybie autokontroli uwzględnił skargę w całości wydając rozstrzygnięcie w sprawie. Tym samym, między skarżącym a organem podatkowym ustał spór co do legalności niewydania w terminie rozstrzygnięcia, co jest równoznaczne z wygaśnięciem sprawy sądowoadministracyjnej, a w konsekwencji prowadzi do bezprzedmiotowości dalszego postępowania i jego umorzenia.
Sąd wskazuje również, że w sytuacji umorzenia postępowania wskutek uwzględnienia przez organ skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, stronie skarżącej należy się od organu administracji zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Ponadto, jeżeli postanowienie o umorzeniu postępowania zapada na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.), wówczas Sąd orzeka o kosztach należnych stronie skarżącej z urzędu.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 54 § 3 w zw. z 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.