Uzasadnienie
Decyzją z dnia[...]. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia[...][...] w przedmiocie zmiany decyzji z dnia[...]. nr [...] dotyczącej ustalenia podatku od nieruchomości oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Z.C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy P., w której podniósł, że po wydaniu w/w decyzji SKO z dnia [...] brak jest odpowiedzi organu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że złożona została ona z uchybieniem terminu.
Na rozprawie w dniu 8 maja 2008r. skarżący Z.C. wraz z uczestniczką D.C. podnieśli zgodnie, że skarżą bezczynność organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skargę, w tym także skargę na bezczynność, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz.60 ze zm.).
Przepis ten przewiduje, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym przez organ podatkowy na podstawie art.140 Ordynacji podatkowej, stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Należy przy tym wyjaśnić, że ponaglenie to jest środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia", o którym mowa w art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarżący Z.C. przed wniesieniem skargi do WSA w Kielcach nie zaskarżył zarzucanej Burmistrzowi Miasta i Gminy P. bezczynności, tj. nie wniósł do organu drugiej instancji ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Oznacza to, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. nie został spełniony, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną.
Z podniesionych względów, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. skargę odrzucić, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego przez Z.C. wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy p.p.s.a.