Uzasadnienie
H. K. 7 czerwca 2021 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie umorzenia należności z tytułu podatku rolnego oraz opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Powyższa skarga, jako wniesiona bezpośrednio do SKO, została przekazana do organu, który przesłał ją do siedziby Sądu wraz z odpowiedzią na skargę 1 lipca 2021 r. (data wpływu). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 4 listopada 2021 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia dowodu, że skarga została poprzedzona ponagleniem wniesionym do organu wyższego stopnia. W zakreślonym terminie pełnomocnik złożył pismo zatytułowane "ponaglenie" opatrzone datą 22 listopada 2021 r., którego odpis jak wyjaśnił przesłał również do organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Jak już wcześniej wskazano, stosownie do art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia, a więc ponaglenie powinno poprzedzać złożenie skargi na bezczynność. Zatem złożenie ponaglenia po wniesieniu skargi, nie spełnia powyższej przesłanki.
W realiach rozpoznawanej sprawy skoro skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu, nie zaskarżył zarzucanej bezczynności do organu wyższego stopnia – SKO w K., to należy przyjąć, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został w sprawie spełniony.
Należy wskazać, że pismo przesłane do Sądu przez pełnomocnika opatrzone datą 22 listopada 2021 r., będące odpowiedzią na wezwanie Sądu z 4 listopada 2021 r. nie może zostać uznane za ponaglenie, o jakim mowa w art. 53 § 2b P.p.s.a., wniesione w rozpoznawanej sprawie. Innymi słowy - przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność organu sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi, do wyczerpania środków zaskarżenia przewidzianych w art. 37 § 1 k.p.a. Powinien zatem wnieść ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a jeżeli nie ma takiego organu - wnieść je do organu prowadzącego postępowanie.
Jednocześnie należy wskazać, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ww. ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b P.p.s.a.). W realiach niniejszej sprawy ustalono, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia, a skoro tak skarga podległa odrzuceniu.
W konsekwencji powyższego, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a