Uzasadnienie
Pismem z 14 listopada 2022 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (Oddział w Tarnowie) w sprawie wniosku o udostępnienie akt do wglądu. W uzasadnieniu podano, iż do dnia wniesienia skargi organ nie rozpoznał jej wniosku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, iż postanowieniem z dnia 28 października 2022r. rozstrzygnięto o odmowie udostępnienia akt, lecz w wyniku błędnego zaadresowania przesłano je bezpośrednio do spółki zamiast do jej pełnomocnika. Obecnie pismem z dnia 22 listopada 2022r. przesłano odpowiednio zaadresowane postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.
Celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego i wydaniu rozstrzygnięcia w zakresie wniosku skarżącej. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast zmierzać do likwidacji stanu bezczynności, powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego. Zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej tj. stanu bezczynności (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19).
Skoro zatem skarga na bezczynność wpłynęła do Sądu po wydaniu postanowienia o odmowie dostępu do akt sprawy, jego wydanie stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. ((Dz. U.z 2021r., poz. 1540 ze zm. - dalej, jako "p.p.s.a."), co prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.