Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowiez 26 czerwca 2019 r., sygn. akt I SAB/Kr 18/18

Uzasadnienie

Zgodnie z treścią art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302, zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Stosownie do art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:

1. 1) organu podatkowego wyższego stopnia;
2. 2) dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego;
3. 3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej.

Z treści powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej.

Skarżący został wezwany do wykazania powyższego tj. usunięcia braku formalnego skargi pod rygorem odrzucenia skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z akt sprawy oraz odpowiedzi na wezwanie udzielonej przez pełnomocnika skarżącego z dnia 16.04.2019r. wynika, iż skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie poprzedził skargi wniesieniem stosowanego ponaglenia. Przedłożone pismo zatytułowane "Pismo w sprawie wniosku o umorzenie postępowania", wprost stanowi ponowny wniosek o umorzenie postępowania podatkowego, kierowany do organu, który takie postępowanie prowadzi. Z pisma tego nie wynika, aby zawierało ono żądanie względem organu wyższego stopnia względem prowadzącego postępowanie, w celu nakazania temu organowi określonego działania, do czego służy instytucja ponaglenia z art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zatem wbrew argumentacji przedstawionej w piśmie z 16.04.2019r. skoro ze spornego pisma nie wynika, aby zawierało ono konkretne żądania od organu wyższego stopnia względem organu prowadzącego postępowanie, to organ I stopnia nie miał obowiązku przekazywać go innemu organowi. W konsekwencji sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, zarządzono jak w punkcie 2 postanowienia.