Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący Z. Ś. zarzucił Dyrektorowi Izby Skarbowej bezczynność w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt [...]. Jak wyjaśnił w uzasadnieniu, Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu 5 listopada 2010r. decyzję oznaczoną takim numerem, którą zaskarżył on w ustawowym terminie w drodze odwołania. Niedoczekawszy się wydania rozstrzygnięcia w sprawie – po upływie dwóch miesięcy – skarżący wystosował ponaglenie do organu w trybie art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity – Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jednakże pismo to pozostało bez odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że w dniu 15 grudnia 2010r. skierował do tut Sądu odpowiedź na skargę dotyczącą przywołanej przez skarżącego sprawy [...]. Wydanym w dniu 5 listopada 2010r. postanowieniem o tej sygnaturze Dyrektora Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego zwracające skarżącemu pismo z dnia 9 września 2010r. w sprawie wyegzekwowania należności z tytułu składek do OFE. W konsekwencji, opisane w skardze rozstrzygnięcie było zaskarżone przez skarżącego w drodze wniesionej uprzednio skargi do sądu administracyjnego, a nie jak by tego chciał w drodze odwołania. Ponadto organ podkreślił, że nie wpłynęło do niego żadne ponaglenie skarżącego.
W dniu 7 marca 2012r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, w którym cofnął skargę złożoną na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Stosownie zaś do treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec braku negatywnych przesłanek umorzenia postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O przyznaniu wynagrodzenia dla pełnomocnika skarżącego orzeczono stosownie do treści przepisu art. 250 p.p.s.a.