Uzasadnienie
Ł. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie niezałatwienia przez organ jego wniosków o udzielenie ulgi w spłacie zaległości podatkowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi wobec niepoprzedzenia jej ponagleniem do właściwego organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga wniesiona w sprawie niniejszej jest niedopuszczalna wobec niewyczerpania przez stronę środków zaskarżenia przez wniesieniem skargi.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie, po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną.
W przedmiotowej sprawie właściwym środkiem zaskarżenia było ponaglenie przewidziane w art. 141§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz.1325, dalej "o.p."), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia.
W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżący złożył ponaglenie na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w rozpatrzeniu jego wniosków o udzielenie ulgi w spłacie zaległości podatkowych, kierowane do organu wyższego stopnia. Na okoliczność braku ponaglenia zwrócił także uwagę organ, wnosząc - w odpowiedzi na skargę – o jej odrzucenie.
Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.