Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Stosownie do art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:
- 1) organu podatkowego wyższego stopnia;
- 2) dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego;
- 3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej.
Z treści powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność i przewlekłość organu administracji publicznej.
Skarżący został wezwany do wykazania powyższego tj. usunięcia braku formalnego skargi pod rygorem odrzucenia skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (k. 44-45). Wezwanie zostało doręczone 16.09.2024r.
Skarżący nie udzielił na wezwanie odpowiedzi, nie przedstawił więc dowodu wniesienia ponaglenia.
W konsekwencji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.