Uzasadnienie
W dniu [...] 2002 r. "A "S.A. w Krakowie złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na bezczynność organu podatkowego -Urzędu Skarbowego [...] w zakresie złożonych przez nią wniosków z dnia [...] 2002 r. w oparciu o art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /DZ. U. Nr. 11, póz. 5O ze zm./ w przedmiocie zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za miesiąc [...] 2002 r. oraz z dnia [...] 2002 r. za miesiąc [...] 2002 r. Wskazała, że ustawowy termin do rozpoznania wniosku za miesiąc marzec wynosi 25 dni od dnia złożenia rozliczenia do Urzędu Skarbowego tj. od dnia [...]2002 r. zaś za miesiąc kwiecień 60 dni od dnia [...] 2002 r.
Termin ten nie został zachowany i dlatego już w [...] 2002 r. złożono skargę do Izby Skarbowej w [...] na nie załatwienie sprawy w terminie, w wyniku tego strona otrzymała postanowienie organu I instancji przedłużające termin załatwienia sprawy dotyczącej miesiąca marca do [...]. 2002 roku. Postanowienie to zdaniem skarżącego zostało antydatowane.
Strona otrzymała też jednocześnie postanowienie przedłużające termin dotyczący miesiąca kwietnia.
W związku z tym strona złożyła kolejną skargę do Izby Skarbowej w dniu [...] 2002 roku wytykając organowi podatkowemu szereg nieprawidłowości.
Skutkiem tego wydane zostały przez organ I instancji w dniu [...] 2002 roku postanowienia wszczynające postępowanie podatkowe, zaś Izba Skarbowa skargę uznała za bezzasadną stojąc na stanowisku, że przedłużenie terminów w tej sprawie dotyczy czynności sprawdzających a do nich nie maj ą zastosowania przepisy art. 139 i 141 ustawy - Ordynacja Podatkowa. Użyte w kolejnych postanowieniach przedłużających termin sformułowanie " do czasu zakończenia sprawy" wg Izby określa nowy termin ich załatwienia.
Uznała też,że Urząd Skarbowy ma prawo do kolejnych przedłużeń terminu i nie wiąże się to z obowiązkiem wszczęcia postępowania podatkowego.
Skarżący nie zgadza się z argumentacją Izby podnosząc, że od chwili złożenia wniosków przekroczony został 4- krotnie termin ich załatwienia określony w powołanym wyżej przepisie ustawy VAT.
Na poparcie swojego stanowiska powołuje się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, tyczące terminu czynności sprawdzających uznając pogląd Izby Skarbowej za sprzeczne z nim.
Zdaniem skarżącego art. 21 ust. 1 pkt 6 ustawy Vat na którym oparto wniosek -wskazuje na termin czynności sprawdzających w tych sprawach, który wynosi 25 lub 60 dni.
Termin ten może być przedłużany, co wymaga wydania postanowienia o przedłużeniu na zasadzie analogii do art. 140 Ordynacji Podatkowej.
Skarżący zarzuca niezachowanie we wszystkich czynnościach tych terminów ustawowych oraz zaniechanie wykonania powinnych czynności - co ma uzasadniać skargę.
Skład też wniosek o łączne rozpoznanie tej sprawy ze złożoną w dniu [...] 2002 r. skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Urząd Skarbowy wyjaśnił, że w spółce prowadzone jest postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku VAT za miesiące marzec i kwiecień 2002, z którego wynika że zwroty wykazane w deklaracjach podatkowych za te miesiące mogą być nienależne, sporządzono protokół stwierdzający nieprawidłowości w rozliczaniu podatku. W związku z tym zachodziła konieczność wydania postanowień przedłużających termin zwrotu podatku do dnia [...] czerwca za miesiąc marzec i kolejnego przedłużającego termin do czasu zakończenia postępowania podatkowego.
Dopiero w dniu [...] sierpnia 2002 r. możliwe było wydanie postanowienia wszczynającego postępowanie w sprawie określenia zwrotu różnicy podatku za przedmiotowe miesiące. W trakcie analizy materiału dowodowego okazało się konieczne jego uzupełnienie, przy czym organ miał trudności z przesłuchaniem Prezesa spółki.
To spowodowało, że przesunięto kolejny termin załatwienia sprawy do [...] XII2002 r.
Prócz tego prowadzona kontrola za wcześniejsze miesiące styczeń i luty 2002 roku,która wykazała sfałszowanie na piśmie podatnika datownika urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Zgodnie z artykułem 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /DZ. U. Nr.74, poz.368 ze zmianami/, która obowiązywała w dacie wniesienia skargi, Sąd rozpoznawał skargi na bezczynność organów administracji w sprawach określonych w art. 16 ust. l pkt. 1-4 tej ustawy t.j. gdy w sprawie powinna być wydana decyzja administracyjna lub postanowienie, na które służy zażalenie oraz nie wymienione powyżej akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z uwagi na uchylenie z dniem 31 grudnia 2003 r. powyższej ustawy i wejście w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi /DZ. U. Nr. 153, póz. 1270/, Wojewódzki Sąd Administracyjny obowiązany jest do rozpoznania niniejszej sprawy w oparciu ojej przepisy, a to na podstawie art. 97 par. l przepisów wprowadzających ta ustawę /DZ. U. Nr. 153, z 2002 r. póz. 1271 ze zm./
Aktualnie właściwość Sądów administracyjnych określona jest w szczególności w przepisie art. 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś pkt. 8 tegoż paragrafu stanowi, że sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4 par. 2 art. 3-go.
Skarżący zarzuca bezczynność organu podatkowego poprzez nie załatwienie w terminie określonym w art. 21 ust. l pkt. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług opisanych wyżej wniosków.
Tymczasem z materiału dowodowego wynika, co jest zresztą okolicznością bezsporną, że toczyło się postępowanie sprawdzające przewidziane w niniejszym przepisie, mające na celu skontrolowanie zasadności zwrotu różnicy podatku.
Z tego powodu nie wszczynano postępowania podatkowego a przedłużano termin do załatwienia niniejszego wniosku.
W uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2002 roku sygn. FPS l/ 02 stwierdzono między innymi, że przedłużenie terminu do zwrotu podatku jest kwestią odrębną w stosunku do prawa zwrotu i jego wysokości i nie jest elementem sprawy podatkowej t.j. określenia wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.
Przedłużenie terminu jest aktem porządkującym czynności sprawdzające ale i jednocześnie rozstrzygającym wynikłą w ich toku kwestią terminu zwrotu podatku. Rozstrzygniecie tej kwestii nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty.
Zatem przyjąć należy, że do czynności organu w ramach postępowania sprawdzającego nie miały zastosowanie przepisy art. 139 i 141 Ordynacji dotyczące terminów załatwiania spraw.
W związku z powyższym przyjąć należy, iż skarga dotycząca zarzucanej bezczynności organu,nie mieści się w granicach właściwości sądu administracyjnego i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy przepisu art. 5 8 par. 1 pkt.6 Ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyżej powołanej, dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Marginesowo wspomnieć należy, iż skarga w sprawie sygnalizowanej przez skarżącego również została odrzucona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 11 września 2002 r. sygn. I SA/Kr 2049/02.