Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na bezczynność Wójta Gminy, w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku rolnym.
Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" J. P. ma 69 lata i utrzymuje się tylko z emerytury w wysokości 1300,45 zł. brutto, miesięcznie. Jest właścicielem: domu o pow. 60 m2 - nieprzedstawiającego żadnej wartości, bez prądu, co, łazienki; mieszkania o pow. 8 m2; nieruchomości rolnej stanowiącej nieużytki o pow. 3,56 ha (w tym 0,7 ha to las). Nie korzysta z żadnej pomocy rodziny czy pomocy społecznej a ARiMR odmówiła przyznania mu dopłat.
J. P. podnosi, iż jest ciężko chory na nadciśnienie, zanik kości kręgosłupa, upośledzenie rozkurczowe, arytmię serca, rozedmę płuc. Ma naczyniaka w brzuchu i uskarża się na wątrobę oraz woreczek żółciowy. Leczenie tych schorzeń jest bardzo kosztowne. Prywatne wizyty, zabiegi w klinice i u bioenergoterapeuty, lekarstwa (także zagraniczne) pochłaniają miesięcznie 900 zł. W związku z tym niewiele pozostaje mu na utrzymanie a poniesienie kosztów adwokata, jak podkreśla, zagrażałoby jego zdrowiu i życiu.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem Sądu na uwzględnienie.
Instytucja przyznania prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Sytuacja J. P. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów fachowego pełnomocnika. Jest on człowiekiem starszym i bardzo schorowanym. Otrzymuje wprawdzie stały dochód w postaci emerytury, jednak koszty związane z leczeniem (900 zł.), które ponosi, są bardzo wysokie w stosunku do samego świadczenia. Na zaspokojenie potrzeb życiowych zostaje mu więc niewiele środków finansowych. Jest właścicielem domu i nieruchomości rolnej. Należy jednak podkreślić, iż dom jest bez prądu, łazienki i co, a nieruchomość rolna to nieużytki, które nie przynoszą żadnego dochodu.
Stąd też konieczność opłacenia pełnomocnika spowodowałaby zagrożenie egzystencji strony skarżącej a wręcz uniemożliwiłaby realizację jej podstawowych potrzeb życiowych. Nie można natomiast ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości.
Biorąc powyższe pod uwagę orzekający przychylił się do wniosku J. P. o ustanowienie adwokata.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§3, art. 246§1 pkt. 2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.