Uzasadnienie
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek skargi A.O. na bezczynność Burmistrza T. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Terminy załatwiania spraw regulują art. 139 i art. 140 o.p. W myśl art. 141 § 1 o.p., na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:
- 1) organu podatkowego wyższego stopnia;
- 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.
W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że w postępowaniu uregulowanym przepisami ordynacji podatkowej wniesienie skargi na bezczynność jest dopuszczalne po wyczerpaniu środka zaskarżenia, który stanowi ponaglenie przewidziane w art. 141 § 1 pkt 1 i 2 o.p. Środek ten musi być zastosowany przed wniesieniem skargi na bezczynność (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el 2013, teza 11 do art. 52; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 1350/10, Lex Omega nr 742865). Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu podatkowego, nie poprzedzona ponagleniem, musi być uznana za niedopuszczalną. Skarga niedopuszczalna podlega zaś odrzuceniu, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Jak wynika z akt postępowania podatkowego, przekazanych przez organ administracji publicznej, A.O. nie poprzedził wniesienia skargi do sądu administracyjnego ponagleniem. Nie dokonał również żadnej innej czynności, którą można byłoby uznać za zaskarżenie bezczynności. Skarga do sądu została zatem wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, co czyni ją niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, biorąc za podstawę art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.