Uzasadnienie
I SAB/Łd 1/10
Pismem z dnia 2 grudnia 2009 roku S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na bezczynność Wójta Gminy T.M. w przedmiocie niewydania z akt podatkowych kopii informacji podatkowych. W skardze S. P. wskazał, iż Wójt Gminy T.M. nie wydał mu z akt podatkowych kopii informacji złożonych przez G. P., na podstawie których organ podatkowy "wydał decyzje podatkowe na lata 2005, 2006, 2007 i 2008 na G. P.".
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy T.M. wniósł o jej oddalenie, wskazując iż organ podatkowy nigdy nie odmówił podatnikowi wglądu do akt sprawy, na zasadach określonych w przepisach Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Artykuł 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przewiduje wniesienie skargi na bezczynność organów w wypadkach przewidzianych w pkt 1-4a. Na podstawie powołanego przepisu skarga ta przysługuje jedynie w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. lub interpretacje, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Podkreślić należy, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia czynności. Zaznaczyć przy tym należy, iż skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (patrz: Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 30).
Z powyższych uwag wynika, iż nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Do istoty aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. należy to, że w sposób prawnie wiążący wpływają one na sytuację prawną określonego podmiotu przez to, że wywołują określony skutek prawny, jakie obowiązujące prawo wiąże z danym aktem lub czynnością, musi to być czynność lub akt dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a więc takich, których konkretyzacja ma swe źródło w przepisach prawa materialnego i nie następuje za pomocą aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 (decyzje, postanowienia) p.p.s.a.
Wydanie kserokopii dokumentów nie jest takim aktem. Realizacja żądania skarżącego nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, jak tego wymaga art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Konsekwencją bowiem wydania kserokopii nie jest konkretyzacja uprawnienia lub obowiązku odnoszącego się do skarżącego. Jak o tym wspomniano wyżej zarówno uprawnienie, jak i obowiązek winny wynikać z przepisów prawa materialnego, ponieważ tylko prawo materialne może uznać uprawnienie lub nałożyć obowiązek. Niewykonanie zatem takiej czynności jaką jest wydanie kserokopii, nie jest bezczynnością w rozumieniu art. 3 §2 pkt 8 p.p.s.a. i nie może być przedmiotem skargi na bezczynność kierowanej do sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd odrzucił skargę w przedmiocie niewydania z akt podatkowych kopii informacji podatkowych, jako niedopuszczalną z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z art. § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).
Sz.Ch.