Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 października 2010 r. podatniczka złożyła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w przedmiocie załatwienia sprawy podatku od towarów i usług za kwiecień 2008 r.
Natomiast w dniu 2 grudnia 2010 r. strona złożyła oświadczenie, iż cofa wyżej wymienioną skargę.
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności. W tym stanie sprawy cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne i wiążące Sąd.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił o umorzeniu postępowania.
t.n.