Uzasadnienie
K. B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w przedmiocie odwołania od decyzji dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. z tytułu odpłatnego zbycia lokalu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 31 maja 2023 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru Pesel, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenia wysłano na podany w skardze adres – ul. [...]11, [...] Ł. i w związku z nieodebraniem ich przez skarżącą - uznane za doręczone z dniem 29 czerwca 2023 r. Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu i nie wskazała numeru Pesel.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz.U.2023 r., poz. 259, dalej jako "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, natomiast każde pismo – gdy jest pierwszym pismem w sprawie – powinno zawierać numer Pesel strony wnoszącej pismo. Nieuzupełnienie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 73 § 1-4 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa.
Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 P.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że przesyłka ta doszła do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne.
W oparciu o wyżej przytoczone przepisy Sąd uznał, że przesyłki skierowane do skarżącej, zawierające wezwanie do wskazania numeru Pesel i wezwanie do uiszczenia wpisu zostały prawidłowo awizowane. Skoro pierwsze zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki i pozostawieniu jej we wskazanej placówce pocztowej miało miejsce 15 czerwca 2023 r., to oznacza, że termin do odbioru tej przesyłki upływał 29 czerwca 2023 r., a zatem na mocy art. 73 § 4 P.p.s.a. można było uznać, że przesyłka została doręczona skarżącej z tym dniem. W związku z powyższym pisma zawierające wezwanie do usunięcia braków skargi i wezwanie do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania powyższego obowiązku zostały załączone do akt sprawy ze skutkiem doręczenia. Termin do uzupełnienia braków i uiszczenia wpisu upłynął w dniu 6 lipca 2023 r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.
ak