Uzasadnienie
Pismem z 18 sierpnia 2022 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność (czynność) Zarządu Powiatu Zgierskiego w postaci braku wypłaty kwoty dotacji oświatowej przysługującej na uczniów Prywatnego Liceum Ogólnokształcącego E w A. za lipiec 2022 r. w łącznej kwocie 314.395,23 zł.
W uzasadnieniu skarżący podniósł między innymi, że organ administracji, pomimo wypełnienia wszystkich przesłanek, nie wypłacił stronie należnej dotacji, czym naruszył art. 34 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2021 r., poz. 1930; dalej: u.f.z.o.). Jako podstawę prawną skargi wskazano art. 47 u.f.z.o. oraz art. 50 § 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 i w zw. z art. 53 § 2, art. 54 § 1 i art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). We wnioskach skargi pełnomocnik strony zażądał stwierdzenia bezskuteczności zaskarżonej czynności braku wypłaty kwoty dotacji oświatowej oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu Zgierskiego podniósł, że skarżący nie wypełnił warunków wypłaty dotacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola sądu obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności organów administracji publicznej oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez te organy, w ściśle wyznaczonym zakresie (art. 3 § 2–2a p.p.s.a.). Ponadto kontrola sądu obejmuje skargi wniesione w innych kwestiach rozpoznawanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ww. ustawy (jak wymienione w art. 4 p.p.s.a. spory o właściwość lub kompetencyjne), a także w sprawach przekazanych do kompetencji sądów administracyjnych w odrębnych ustawach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność, lecz niepodejmowanie przez organ nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Powyższe wynika z analizy treści art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd może zatem uwzględnić skargę na bezczynność, gdy organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce, mimo że miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i określonym terminie.
W rozpatrywanej sprawie skarżący kwestionuje bezczynność (czynność) polegającą na braku wypłaty kwoty dotacji oświatowej przysługującej na uczniów prowadzonej przez niego szkoły.
Podstawą zaskarżonej bezczynności organu jest art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Zgodnie z tym przepisem, dotacje o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1–4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1 tej ustawy, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6–8 ustawy — Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; a w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji odpowiada liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy.
Zauważyć należy, że ustawodawca w art. 47 u.f.z.o. wprost wskazał te czynności organu, które są czynnościami z zakresu administracji publicznej podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem, czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15–21, art. 25, art. 26, art. 28–32, art. 40 i art. 41, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15–21, art. 25, art. 26, art. 28–32, art. 40 i art. 41, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Zaskarżona przez stronę bezczynność w postaci braku wypłaty kwoty dotacji nie wchodzi w zakres któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 47 u.f.z.o., a zatem nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Sąd podziela ukształtowaną w tym zakresie linię orzeczniczą (por. postanowienia NSA z 30 czerwca 2020 r., I GSK 629/20 oraz z 10 kwietnia 2019 r., I GSK 453/19, postanowienie WSA z 31 lipca 2020 r., I SA/Bd 346/20, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Stanowiąca przedmiot skargi bezczynność ma charakter rachunkowo-księgowy i nie jest podejmowana w celu władczego ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, lecz stanowi jedynie jej techniczną wypłatę w drodze przelewu środków pieniężnych na rachunek bankowy podmiotu prowadzącego szkołę. Została zatem nieprawidłowo zaskarżona do sądu administracyjnego, gdyż właściwą drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji, będącego w istocie roszczeniem o zapłatę, jest droga postępowania cywilnego. Niezależnie więc od tego czy uznamy skargę strony na czynność (jak chce skarżący), czy też na bezczynność w postaci braku wypłaty dotacji oświatowej (jak zakwalifikował to Sąd), skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak kognicji sądów administracyjnych.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. ak