Uzasadnienie
I SAB/Łd 4/09
W dniu 8 stycznia 2009 r. podatnik J. K. złożył skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł., wnosząc o stwierdzenie, że w postępowaniu administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania z winy organu oraz nakazanie organowi administracyjnemu zakończenia postępowania w przedmiotowej sprawie w trybie bezzwłocznym.
Jak wynika z akt sprawy J. K. w dniu 19 grudnia 2005 r. złożył do Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. wniosek o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 3112 zł. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.
W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł., decyzją nr [...], odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Rozstrzygnięcie to został utrzymane przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. decyzją z dnia [...] r., nr [...]. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 12 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 1514/06, uchylił decyzje organu odwoławczego oraz organu I instancji.
Pismem z dnia 10 listopada 2007 r. strona złożył do Dyrektora Izby Celnej w Ł. ponaglenie na niezałatwienie w terminie sprawy prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej uznał ponaglenie za nieuzasadnione. Również ponowne ponaglenie podatnika zostało uznane za nieuzasadnione postanowieniem z dnia [...] r.
Strona w dniu 30 stycznia 2008 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. wydał decyzję nr [...], w której określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym oraz stwierdził nadpłatę w tym podatku w kwocie 183 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SAB/Łd 2/08 umorzył postępowanie sądowe w przedmiocie skargi na bezczynność organu.
Dyrektor Izby Celnej w Ł., po rozpoznaniu odwołania podatnika, decyzją z dnia [...]r., nr [...]utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Decyzja ta jednak została zaskarżona przez stronę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 5 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 1124/08, uchylił zaskarżoną decyzję. Orzeczenie to uprawomocniło się dnia 9 stycznia 2009 r. Akta sprawy zostały zwrócone organowi odwoławczemu w dniu 16 stycznia 2009 r.
Dyrektor Izby Celnej w Ł. w dniu [...]r. wydał decyzję, nr [...], w której uchylił w całości rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Po upływie terminu do wniesienia odwołania akta sprawy w dniu 24 kwietnia 2009 r. zostały zwrócone Naczelnikowi Urzędu Celnego II w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona. Wbrew bowiem twierdzeniom skargi nie można postawić Naczelnikowi Urzędu Celnego II w Ł. zarzutu bezczynności.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że strona skarżąca ma uzasadnione powody do niezadowolenia. Postępowanie z wniosku podatnika o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym toczy się od dnia 15 grudnia 2005 r., a więc ponad cztery lata. Jednakże nie świadczy to o bezczynności organu podatkowego I instancji.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej - p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu. Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. t.j. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) zwana dalej – o.p., w dziale IV, rozdział 4 określa terminy załatwienia spraw. Stosownie do treści art. 139 § 1 o.p. załatwienie sprawy powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej.
Z kolei przepis art. 140 o.p. nakłada na organ obowiązek poinformowania strony o niezałatwienniu lub nieterminowym załatwieniu sprawy. Na podstawie art. 141 § 1 o.p. strona ma prawo do ponaglenia organu w przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 o.p.
Analiza akt administracyjnych doprowadza do wniosku, że wbrew twierdzeniom zawartym w skardze Naczelnikowi Urzędu Celnego II w Ł. nie można postawić zarzutu bezczynności. Podstawową przesłanką merytorycznej zasadności skargi na bezczynność organu jest to, że w dacie złożenia owej skargi organ, któremu taki zarzut strona stawia, uchybił terminowi do wydania decyzji. Chodzi tu o termin do załatwienia sprawy określony w art. 139 § 1 o.p., bądź też termin ustalony na podstawie art. 140 o.p. Tymczasem strona wniosła skargę na bezczynność organu podatkowego I instancji w dniu 8 stycznia 2009 r. Wcześniej J. K. dwukrotnie składał ponaglenie w trybie art. 141 § 1 o.p. W momencie składania rozpoznawanej skargi na bezczynność organu akta sprawy znajdowały się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, który rozpoznawał skargę na ostateczną decyzje organu odwoławczego.
Sąd ten bowiem wyrokiem z dnia 5 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 1124/08, uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. Orzeczenie to uprawomocniło się dnia 9 stycznia 2009 r., a akta sprawy zostały zwrócone organowi odwoławczemu w dniu 16 stycznia 2009 r. Z kolei Dyrektor Izby Celnej w Ł. w dniu [...] r. wydał decyzję, nr [...], w której uchylił w całości rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Po upływie terminu do wniesienia odwołania akta sprawy w dniu 24 kwietnia 2009 r. zostały zwrócone Naczelnikowi Urzędu Celnego II w Ł. Dopiero od tej daty Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. stał się organem właściwym w niniejszej sprawie.
Zatem w momencie rozstrzygania o zasadności skargi, a więc w dniu 7 maja 2009 r. nie można mówić o bezczynności organu I instancji. Dopiero bowiem rozpoczął swój bieg termin do załatwienia sprawy, przewidziany w art. 139 § 1 o.p. Termin ten rozpoczął swój bieg z chwilą przekazania akt przez organ odwoławczy.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.
M.Ko.