Uzasadnienie
Pismem z 2 marca 2022 r. Z. S. (dalej" "strona" lub "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Ł. (dalej: "organ" lub "Prezydent Miasta") w sprawie jego zawiadomienia z dnia 22 marca 2021 r., które wpłynęło do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.-G. w dniu 8 czerwca 2021 r., dotyczącego samowoli budowlanej oraz prawidłowości rozliczania należności podatkowych związanych z nieruchomością przy ul. A 20a w Ł..
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ł. poinformował, że wyniku przekazania ww. zawiadomienia skarżącego do organu, pismem z dnia 19 lipca 2021 r. nr [...] udzielono stronie odpowiedzi na jej zawiadomienie wskazując, że okoliczności tam podniesione zostaną wykorzystane w ewentualnym postępowaniu podatkowym, natomiast pozostałe kwestie wykraczające poza zakres tego podatku przekazane zostały według właściwości rzeczowej do Wydziału Urbanistyki i Architektury "Departamentu Planowania i Rozwoju Gospodarczego Urzędu Miasta Ł., Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., Straży Miejskiej w Ł. oraz Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Ł.. Jednocześnie organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, bowiem wniesionej bez uprzedniego ponaglenia, wymaganego przepisem art. 53 § 2b p.p.s.a., ewentualnie oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej: "k.p.a."), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
- 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Ponaglenie zawiera uzasadnienie (art. 37 § 2 k.p.a.). Według art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się:
- 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Natomiast zgodnie z art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2021, poz. 1540, dalej: "o.p.") na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:
- 1) organu podatkowego wyższego stopnia;
- 2) dyrektora izby administracji skarbowej, jeżeli sprawa dotyczy rozpatrywania odwołań od decyzji, o których mowa w art. 83 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, wydanych przez naczelnika urzędu celno-skarbowego;
- 3) Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby administracji skarbowej.
Jednocześnie organ podatkowy wymieniony w art. 141 § 1 o.p., uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 141 § 2 o.p.).
Wobec treści przywołanych przepisów, warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na przewlekłość organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w przewlekłości.
Każde z ponagleń, o których mowa we wskazanych przepisach, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Należy dodać, że skarga wniesiona bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że wniesiona w tej sprawie skarga nie spełnia powyższych wymogów formalnych. Jak bowiem wynika z informacji przedstawionej przez Prezydenta Miasta Ł. w odpowiedzi na skargę strona nie składała ponaglenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, a tym samym nie wyczerpała środków zaskarżenia, co musi skutkować odrzuceniem skargi.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
ak