Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. określił Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością A [...] z siedzibą w R. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2002.
Postanowieniem z dnia [..] organ podatkowy odmówił wstrzymania wykonania decyzji a w dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego jako wierzyciel wystawił tytuły wykonawcze nr [...] i [...], i jako organ egzekucyjny wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko skarżącej spółce.
W dniu 2 kwietnia 2004r. strona skarżąca wniosła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne, podnosząc brak doręczenia upomnienia, brak oznaczenie wierzyciela oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego.
Postanowieniem z dnia [...] wierzyciel – Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał wniesione zarzuty za bezzasadne.
W dniu 5 maja 2004r. Pełnomocnik skarżącej spółki wniósł zażalenie, kwestionując stanowisko wierzyciela.
Postanowieniem z dnia [....] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił w całości zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] i zajmując stanowisko wierzyciela orzekł, że nie istnieje obowiązek będący podstawą wystawienia tytułów egzekucyjnych, bowiem decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. określająca zobowiązanie spółki A w podatku dochodowym od osób prawnych za 2002r. została uchylona przez decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...].
W dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...] oraz zwrócił pobrane koszty egzekucyjne w łącznej wysokości 1124, 60 zł jako nienależne wraz z ustawowymi odsetkami.
W dniu 10 lipca 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącej spółki wniósł skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w R. co do złożonego zażalenia, podnosząc, że egzekucja była wszczęta zbyt wcześnie oraz że organ nieprawidłowo zastosował art. 33 i art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Strona skarżąca wniosła o wydanie decyzji lub postanowienia odnośnie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym i zażalenia na odrzucenie zarzutów.
Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2004r. pełnomocnik skarżącej spółki oświadczył, że mimo umorzenia postępowanie egzekucyjnego niezbędne jest rozstrzygnięcie w przedmiocie bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:
Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. O bezczynności organu administracji publicznej można mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnej czynności w sprawie, w konsekwencji czego nie wydał w terminie decyzji, postanowienia lub nie podjął stosownej czynności.
Przepis art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153. poz. 1270 ze zm.) stanowi, że Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Z przepisu tego wynika, gdy chodzi o decyzję administracyjną, że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest - we wspomnianej wyżej sytuacji - doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony.
Z przytoczonego przepisu art. 149 powołanej wyżej ustawy o contrario wynika, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi.
Z uwagi na to, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w R. postanowieniem z dnia [...] umorzył postępowanie egzekucyjne, zatem zarzut bezczynności organów podatkowych co do złożonego zażalenia na postępowanie egzekucyjne uznać należy za bezprzedmiotowe.
Z tego względu Sąd na podstawie art. 161 § 1 ust. 3 powołanej wyżej ustawy umorzył postępowanie w sprawie.