Uzasadnienie
W dniu 2 września 2010 r. R. T. złożył skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-W. w związku z niezakończeniem w prawnie ustalonym terminie postępowania podatkowego w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2008 r.
Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że 7 grudnia 2010 r. podatnik otrzymał decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2008 r. w związku z czym cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd jest związany cofnięciem skargi, a odmowa uwzględnienia żądania strony ma miejsce jedynie w razie zaistnienia opisanych w tym przepisie negatywnych przesłanek. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające dopuszczalność cofnięcia skargi, o których stanowi art. 60 p.p.s.a. Cofnięcie skargi nie prowadzi bowiem do obejścia prawa, jak również nie skutkuje utrzymaniem w mocy aktu obarczonego wadą nieważności.
W tym stanie sprawy Sąd uznając, że skarga została skutecznie cofnięta, umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Sz.Ch.