Uzasadnienie
W dniu 26 lipca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga G. D., wniesiona za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego, na bezczynność tego organu w sprawie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące listopad i grudzień 2003 roku.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o jej oddalenie, wywodząc, iż w załatwieniu sprawy podatniczki nie nastąpiła zbędna zwłoka organu podatkowego, a wszelkie działania w sprawie podejmowane są wnikliwie i szybko.
Pismem procesowym z dnia 14 października 2005 r. (k.-39) pełnomocnik strony poinformował, że w dniu 14 września 2005 r. skarżąca otrzymała decyzję organu, wydaną w trybie uwzględnia skargi w całości i w związku z tym "ogranicza żądanie do zwrotu kosztów procesu".
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2005 r. (K.-42) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, uznając iż dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - zwanej dalej "ppsa"/ umorzył postępowanie w sprawie oraz w trybie art. 201 § 1 ppsa zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Naczelnika Urzędu Skarbowego, postanowieniem z dnia 24 stycznia 2007 r. (k.-63) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.
Następnie, zarządzeniem z dnia 2 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wezwał pełnomocnika Naczelnika Urzędu Skarbowego do nadesłania decyzji wydanej po zakończeniu postępowania podatkowego w przedmiocie określenia G. D. podatku od towarów i usług za miesiące listopad i grudzień 2003 r. wraz z dowodem doręczenia decyzji stronie.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ podatkowy nadesłał do tutejszego Sądu decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] (k-75) w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2003 r., doręczoną stronie 9 września 2005 r.(k-79).
W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2007 r. pełnomocnik G. D. został wezwany do wyjaśnienia, czy zawarty w piśmie z dnia 14 października 2005 r. zwrot "ograniczam żądanie do zwrotu kosztów", rozumieć należy jako cofnięcie skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 15 maja 2007 r. (k.95) pełnomocnik strony odpowiedział twierdząco.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm./, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, co daje podstawę do umorzenia postępowania, stosownie do treści art. 161 (1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit.a i § 2 powołanej ustawy.