Uzasadnienie
G. D. działając przez swojego pełnomocnika - doradcę podatkowego A. C. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w związku z niezałatwieniem w terminie zażalenia na postanowienie w sprawie zaliczenia wpłat na zaległość podatkową.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
W związku z pismem strony z dnia 28 marca 2006 r. /k.11/ o treści " w z w. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ograniczam żądanie skargi (...) do zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych, wnosząc o umorzenie postępowania w pozostałym zakresie" – wezwano pełnomocnika skarżącej /dwukrotnie – zob. k.16, 18, 20, 23/ do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy strona skarżąca cofa skargę w niniejszej sprawie – w terminie 7 dni, pod rygorem skierowania sprawy na rozprawę.
Pismem z dnia 12 lipca 2006 r. /k.25/ pełnomocnik G. D. jednoznacznie oświadczył, iż cofa skargę w niniejszej sprawie i wnosi, na podstawie art. 201 w zw. z 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o zasądzenie na rzecz skarżącej, od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ - skarżący może cofnąć skargę i co do zasady cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie żadna z tych okoliczności nie miała miejsca, dlatego też cofnięcie skargi jest prawnie skuteczne, co stosownie do dyspozycji art. 161 (1 pkt 1 powołanej ustawy dawało podstawę do umorzenia postępowania.
Odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie na jej rzecz od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, na podstawie art. 54 § 3 prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi - zważyć należy, że podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie, jak już zaznaczono, stanowi art. 161 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /skuteczne cofnięcie skargi/, a nie, jak wywodzi skarżąca – art. 54 § 3 tej ustawy, zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Ponadto, dla porządku wskazać trzeba, iż wydane w dniu 15 lutego 2006 r. postanowienie, w związku z brakiem którego wniesiona została skarga do Sądu, wydane zostało na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm./.
W tym stanie rzeczy, brak więc możliwości zastosowania dyspozycji art. 201 § 1 prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi /zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w wart. 54 § 3/, a orzeczenie o zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu znajduje uzasadnienie w art. 232 (1 pkt 1 lit. a i § 2 w/w ustawy.
Biorąc więc wszystko powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji.