Uzasadnienie
G. D., działając przez swojego pełnomocnika - doradcę podatkowego A. C. – wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w związku z niezałatwieniem w terminie odwołania w sprawie nr [...], dotyczącej podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2003 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
W związku z pismem strony z dnia 21 kwietnia 2006 r. o treści " w z w. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wydaniem w dniu 28 marca 2006 r. żądanej decyzji w postępowaniu odwoławczym, ograniczam żądanie skargi (...) do zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych, wnosząc o umorzenie postępowania w pozostałym zakresie" – zgodnie z zarządzeniem sędziego z dnia 17 maja 2006 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy strona skarżąca cofa skargę w niniejszej sprawie – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, iż pismo z dnia 21 kwietnia 2006 r. nie jest skutecznym cofnięciem skargi i skierowania sprawy na rozprawę /k.13-14 akt/.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 29 maja 2006 r. /k.16 akt/ pełnomocnik G. D. jednoznacznie oświadczył, iż cofa skargę w niniejszej sprawie i wnosi, na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o zasądzenie na rzecz skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ - skarżący może cofnąć skargę i co do zasady cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie żadna z tych okoliczności nie miała miejsca, dlatego też cofnięcie skargi jest prawnie skuteczne, co stosownie do dyspozycji art. 161 (1 pkt powołanej ustawy dawało podstawę do umorzenia postępowania.
Odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie na jej rzecz od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, na podstawie art. 54 § 3 prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi - zważyć należy, że podstawę umorzenia postępowania w niniejszej sprawie, jak już zaznaczono, stanowi art. 161 § 1 pkt 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /skuteczne cofnięcie skargi/, a nie, jak wywodzi skarżąca – art. 54 § 3 tej ustawy, zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Ponadto, dla porządku wskazać trzeba, iż wydana w dniu 28 marca 2006 r. decyzja, w związku z brakiem której wniesiona została skarga do Sądu, wydana została na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm./.
W tym stanie rzeczy, brak więc możliwości zastosowania dyspozycji art. 201 § 1 prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi /zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w wart. 54 § 3/, a orzeczenie o zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu znajduje uzasadnienie w art. 232 (1 pkt 1 lit. a i § 2 w/w ustawy.
Biorąc więc wszystko powyższe pod uwagę należało orzec jak w sentencji.