Uzasadnienie
Z akt sprawy wynika, iż Z. C. w dniu 26 sierpnia 2005r. złożył w Urzędzie Skarbowym pismo, w którym wezwał do usunięcia naruszenia prawa polegającego na uniemożliwieniu mu przeglądania akt sprawy w dniach: od 23 sierpnia 2005r. do 26 sierpnia 2005r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 21 września 2005r. wskazał, iż zgodnie z art. 178 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm./ - w każdym stadium postępowania organ podatkowy obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek, kopii lub odpisów. Stwierdził, iż uprawnienie strony do przeglądania akt sprawy może być realizowane tylko w czasie trwania postępowania podatkowego - od momentu jego wszczęcia (doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania) do momentu jego zakończenia (doręczenia stronie decyzji kończącej postępowanie).
Postępowanie podatkowe zakończyło się w momencie doręczenia skarżącemu decyzji organu podatkowego I instancji, tj. w dniu 28 lipca 2005r. Wskazał, iż starania podjęte przez skarżącego i jego pełnomocnika, dotyczące uzyskania wglądu do akt, miały miejsce po zakończeniu postępowania.
W dniu 14 listopada 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Z. C. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie materialno-technicznej czynności umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy. Skarżący zarzucił naruszenie art. 120, art. 121 § 1, art. 178 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa oraz art. 2, art. 7 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu podniósł m. in., iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w dalszym ciągu odmawia stronie przeglądania akt sprawy a ponadto w dniu 4 października 2005r. odmówił wydania żądanych uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o odrzucenie bądź oddalenie skargi stwierdzając, iż zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów ustawy Ordynacja podatkowa i Konstytucji RP są bezpodstawne oraz, iż Z. C. nie złożył żądania dotyczącego wydania mu odpisów z akt sprawy znak [...]
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.l sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która / § 2 / obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty:
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów
- 1) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego terenowych organów administracji rządowej;
- 2) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 3) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 4) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4.
Jako podstawę prawną wniesienia skargi wskazano przepis art. 3 § 2 pkt 4, co oznacza, iż składając skargę na bezczynność organu strona zarzuciła niewydanie aktu lub niedokonanie czynności z zakresu administracji publicznej, która jednocześnie nie jest decyzją lub postanowieniem zdefiniowanym w § 2 pkt 1 -3 tegoż artykułu, i podlega kontroli Sądu. Na wstępie zauważyć należy, iż oczywistym jest, iż skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Aby wnieść skargę do sądu administracyjnego należy - zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wyczerpać wszystkie środki zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć natomiast sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie / art. 52 § 2/. Jak wynika ze zwrotu "taki jak" - zawarte w tym przepisie wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter tylko przykładowy. W przypadku skargi na bezczynność organu podatkowego środkiem zaskarżenia jest ponaglenie przewidziane wart. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm./ Oznacza to, iż przed skierowaniem sprawy w przedmiocie bezczynności organu podatkowego do sądu administracyjnego skarżący powinien najpierw wyczerpać przewidziany dla tego rodzaju spraw administracyjnych tok postępowania. Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego jest przedwczesna, bowiem nie został wyczerpany tryb przewidziany wskazanymi wyżej przepisami prawa.
Wobec powyższego i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, należało orzec jak w sentencji.