Uzasadnienie
W dniu 19.05.2014r. za pośrednictwem Urzędu Skarbowego skarżąca – A. spółka z o.o. złożyła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za okresy od sierpnia 2012r. do lutego 2013r. na poczt zaległości podatkowych wynikających z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 19.09.2013r.
Z akt sprawy wynika, iż pismem datowanym na 5.05.2014r. skarżąca wskazując na art. 52 § 3 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – dalej: "ppsa") wezwała Naczelnika Urzędu Skarbowego do usunięcia naruszenia prawa w postaci bezterminowego przedłużenia zwrotu podatku od towarów i usług za okresy od sierpień 2012r. do lutego 2013r. oraz bezzasadnego prowadzenia czynności egzekucyjnych wobec możliwości i obowiązku zaliczenia z urzędu zwrotów podatku od towarów i usług na poczet wszelkich zaległości podatkowych. W uzasadnieniu wskazała, że terminy zwrotu podatku za sierpień, wrzesień i październik 2012r. były pierwotnie zawieszone do zakończenia weryfikacji rozliczenia spółki w związku z prowadzonymi kontrolami podatkowymi i pomimo doręczenia protokołów kontroli, wydano kolejne postanowienia przedłużające zwroty podatku. Podobnie zwrot za styczeń 2013r. był zawieszony do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia spółki w związku z prowadzonymi czynnościami sprawdzającymi, a następnie do czasu zakończenia postępowania kontrolnego. Terminy zwrotów za listopad i grudzień 2012r. oraz luty 2013r. zostały przedłużone do zakończenia postępowań kontrolnych, jeszcze przed nadejściem terminu ich zwrotu.
W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał je za bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ppsa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na: bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego został uregulowany m.in. w art. 52 ppsa, zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Wyliczenie środków zaskarżenia zawarte w powołanym wyżej art. 52 § 2 ppsa ma charakter przykładowy i niepełny. Świadczą o tym użyte w tym przepisie wyrazy "taki jak" oznacza to, że również w przypadku środków prawnych nie wymienionych w tym przepisie, jeżeli przysługują one skarżącemu, skargę można wnieść po ich wyczerpaniu.
W przypadku zaskarżenia stanu bezczynności organu w postępowaniu podatkowym tego rodzaju środkiem zaskarżenia jest ponaglenie przewidziane w art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., - dalej: "op"). Zgodnie z art. 141 § 1 pkt 1 i 2 op, na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art.140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia lub ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Ponaglenie należy złożyć bezpośrednio do organu wyższego stopnia z pominięciem organu prowadzącego postępowanie, który uchybia terminom.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług, lecz nie wykazała, że wcześniej wyczerpała stosowne środki zaskarżenia, tj. że wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej ponaglenie na niezałatwienie sprawy przez Naczelnika Urzędu Skarbowego we właściwym terminie, o którym mowa w art. 141 § 1 op. Za takie ponaglenie, nie może być uznane wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 5.05.2014r., gdyż nie zostało skierowany do organu właściwego w sprawie ponaglenia, tj. do Dyrektora Izby Skarbowej.
Tym samym skarga okazała się przedwczesna, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa należało ją odrzucić jako niedopuszczalną.