Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubliniez 20 października 2016 r., sygn. akt I SAB/Lu 15/16

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2016 r. skarga D. D. została odrzucona jako niedopuszczalna, z tym uzasadnieniem, że skarżący nie wykazał, aby wyczerpał obligatoryjny tryb przedsądowy, polegający na złożeniu ponaglenia zgodnie z treścią art. 141 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz.U.2015.613 ze zm. - o.p.).

Na powyższe postanowienie strona skarżąca - reprezentowana przez doradcę podatkowego - złożyła skargę kasacyjną, w której zasadniczo stwierdzała, że niejednokrotnie składała skargę do Dyrektora Izby Skarbowej oraz skargę do Ministra Finansów odnośnie przewlekłości działań organu podatkowego w kwestii zwrotu podatku od towarów i usług, zgodnie ze złożoną deklaracją podatkową. Zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego przez:

1. - niewywiązanie się z terminu załatwienia sprawy i obowiązku dokonania zwrotu podatku;
2. - opieszałość organu w załatwieniu sprawy;
3. - niezastosowanie się do ustawowych terminów zwrotu podatku od towarów i usług;
4. - nierespektowanie art. 125 o.p., skoro organy podatkowe powinny szybko i wnikliwie załatwiać sprawy.

W tych okolicznościach należy przypomnieć, że stosownie do art. 176 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm. - p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna (w rozumieniu obowiązku) zawierać m.in. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.

Tymczasem skarga kasacyjna złożona w nin. sprawie w istocie powiela treść skargi. Natomiast nie zawiera podstaw kasacyjnych, a więc przede wszystkim nie precyzuje jakie przepisy zostały naruszone przez sąd I instancji przy odrzuceniu skargi. Uzasadnienie analizowanej skargi kasacyjnej nie stanowi uzasadnienia podstaw kasacyjnych, ale zmierza do wykazania, że organ w sposób nieuprawniony nie dokonuje zwrotu podatku od towarów i usług. Warto również zauważyć, że, co do zasady, uzasadnienie podstaw kasacyjnych nie może zastępować precyzyjnego określenia samych podstaw tego środka zaskarżenia, a więc sformułowania konkretnych zarzutów naruszenia konkretnych przepisów prawa przez sąd I instancji, w tym przypadku przy odrzuceniu skargi, jako przedwczesnej. Z istoty rzeczy, uzasadnienie podstaw kasacyjnych ma stanowić rozwinięcie konkretnych zarzutów skierowanych wobec rozstrzygnięcia sądu I instancji.

Omawiana skarga kasacyjna koncentruje się na naruszeniach prawa przez organ podatkowy, na żądaniu niezwłocznego zwrotu podatku od towarów i usług. Wobec tego skarga kasacyjna złożona w nin. sprawie nie uwzględnia wymogów określonych w art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 177a p.p.s.a. sąd I instancji nie wzywa autora skargi kasacyjnej do jej uzupełnienia w zakresie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienia. Natomiast stosownie do treści art. 178 p.p.s.a sąd I instancji w takiej sytuacji ma obowiązek odrzucić skargę kasacyjną, skoro nie zawiera ona podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.

(Por. szerzej Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, R. Hauser, M. Wierzbowski - redaktorzy, Wydawnictwo C.H.BECK, wyd. 3., do art. 176 p.p.s.a.).

Dlatego należało postanowić jak na wstępie.