Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 maja 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Odpis postanowienia z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 18 czerwca 2013 r. (k. 36 akt sądowych).
W dniu 24 czerwca 2013 r. skarżący (za pośrednictwem poczty) złożył przez siebie sporządzoną i podpisaną skargę kasacyjną, zatytułowaną zażaleniem (k. 39 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Na wstępie należy stwierdzić, że środek odwoławczy skierowany jest przeciwko postanowieniu o odrzuceniu skargi. Skoro zatem z treści wskazanego pisma wynika, że zamiarem strony było zaskarżenie tego postanowienia, należy potraktować je, mimo błędnego nazwania zażaleniem, jako skargę kasacyjną, bowiem taki środek zaskarżenia przysługuje na postanowienie o odrzuceniu skargi. Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków prawnych, a Sąd powinien takie pismo rozpatrywać zgodnie z jego treścią.
W niniejszej sprawie skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście pomimo, że został prawidłowo pouczony o sposobie sporządzenia skargi kasacyjnej, w tym także o wymogu jej sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") - skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się jedynie, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Skarga kasacyjna w sprawach obowiązków podatkowych może być również sporządzona przez doradcę podatkowego (§ 3).
Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 P.p.s.a. jest błędem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 tej ustawy i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a.
Zgodnie bowiem z treścią art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z uwagi na powyższe należy uznać, iż skarga kasacyjna skarżącego nie spełnia wymogów z art. 175 P.p.s.a., nadto art. 175 § 2 P.p.s.a. nie znajduje w sprawie zastosowania, dlatego stosownie do art. 178 P.p.s.a. przedmiotową skargę kasacyjną należało odrzucić jako niedopuszczalną.