Uzasadnienie
T. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego.
Uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tej sprawie z dnia 16 marca 2016 r. (sygn. I SAB/Lu 27/15) NSA przekazał sprawę tutejszemu Sądowi do ponownego rozpoznania (sygn. akt I FSK 1593/16).
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie w dniu 15 czerwca 2018 r. skarżący cofnął skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego. Pełnomocnik organu obecny na rozprawie nie oponował przeciwko cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, bowiem nie zachodzą negatywne przesłanki dopuszczalności cofnięcia skargi określone w powołanym wyżej przepisie.
W tych okolicznościach, postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.