Uzasadnienie
l SAB/Ol 1/07 Uzasadnienie
G. K. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie: wydania postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu skargi G. K. wskazał, że w dniu 9 czerwca 2006 r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego o rozliczenie kwoty 13 219,70 zł, która została wyegzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym. Naczelnik Urzędu Skarbowego jak i Dyrektor Izby Skarbowej nie wydali postanowienia w tej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej domagał się oddalenia skargi względnie jej odrzucenia. W uzasadnieniu przedstawił on przebieg postępowania egzekucyjnego. Organ podkreślił, że w piśmie z dnia 17 marca 2003 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego szczegółowo przedstawił sposób rozliczenia kwot pieniężnych uzyskanych w wyniku prowadzonej wobec majątku skarżącego egzekucji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez orzekanie w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie(art.3 §1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, D.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej cyt. jako p.p.s.a.). Stosownie to treści art.149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Skarżący domagał się wydania postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym. Stosownie do treści art. 17 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (jed. tekst z 2002 r., Dz. U. nr 110, poz. 968 z póz. zm.) stanowisko organu egzekucyjnego w sprawach postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. W przedmiotowej sprawie tego rodzaju wniosek złożony w postępowaniu egzekucyjnym nie może być załatwiany w formie postanowienia, gdyż takiej formy nie przewiduje ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rozliczenie wyegzekwowanego roszczenia ma bowiem charakter księgowy. Wyegzekwowane świadczenia zostały rozdysponowane przez organ egzekucyjny i przekazane na konto wierzyciela, w tym na poczet zaległego podatku od towarów i usług. O sposobie rozliczenia dłużnik został powiadomiony.
Jego zdaniem to rozliczenie nie jest prawidłowe i powinno być wydane postanowienie w tym przedmiocie. W związku z tym adresatem ewentualnych roszczeń dotyczących zwrotu nadpłaconego podatku może być Skarb Państwa, a nie organ egzekucyjny. Przedmiotowa sprawa nie dotyczy zwrotu nadpłaconego podatku. W świetle powyższych rozważań Sąd nie może wydać wyroku w tej sprawie. Wydanie wyroku w przedmiocie bezczynności musiałoby być poprzedzone ustaleniem, że organ był zobowiązany do wydania postanowienia, które podlega kontroli sądowej. Na tle cytowanych przepisów p.p.s.a. droga sądowa w tej sprawie nie jest dopuszczalna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej(art.
1. § 1 p.p.s.a.. Przedmiotowa skarga w przedmiocie wydania postanowienia, dotyczącego rozliczenia wyegzekwowanych należności w postępowaniu egzekucyjnym, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. (art. 160, art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a).