Uzasadnienie
A. T. (zwany dalej: "skarżącym") wniósł pismem z dnia 14 listopada 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie prudnickim, polegającą na niezałatwieniu sprawy dotyczącej przeprowadzenia kontroli prawidłowości zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych na posesji zlokalizowanej w miejscowości R. na działce a.
Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 5 stycznia 2024 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Opisane wyżej wezwanie zostało przesłane skarżącemu na adres podany w skardze (tj. R., [...] G.). Po dwukrotnym awizowaniu przesyłki zawierającej ww. wezwanie, w dniach: 12 stycznia 2024 r. i 22 stycznia 2024 r. przesyłka ta została zwrócona do tut. Sądu z adnotacją "Zwrot. Nie podjęto w terminie" (por. koperta, k-26 akt sądowych).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi (patrz: zapisek urzędowy - k. 28 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji - a do takich pism należy skarga - pobiera się wpis. na podstawie art. 231 P.p.s.a. i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej - 100 zł.
Do uiszczenia wpisu od skargi w podanej wyżej wysokości, wezwano skarżącego skutecznie w trybie tzw. doręczenia zastępczego, po uprzednim dwukrotnym awizowaniu przesyłki pocztowej wysłanej na adres podany w skardze. Przepis art. 73 § 1 P.p.s.a. stanowi bowiem, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie z § 4 art. 73 P.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w art. 69 § 2, przepisy § 3 i 4 stosuje się odpowiednio (§ 5).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się jednolicie, że zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym, który - jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot - stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt II FZ 80/18). Jeżeli z adnotacji czynionych przez doręczyciela na kopercie zawierającej przesyłkę jednoznacznie wynika, że nie odebrano przesyłki mimo prawidłowego jej awizowania, nie mogą powstać wątpliwości co do prawidłowości doręczenia zastępczego (por. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Po 867/21).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi wynika, że w dniu 12 stycznia 2024 r. doręczyciel pozostawił pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej. Drugie zawiadomienie tzw. "awizo" pozostawiono w dniu 22 stycznia 2024 r. Wobec tego, doręczenie wezwania należało uznać za skuteczne w dniu 26 stycznia 2024 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 2 lutego 2024 r.
Pomimo upływu wskazanego terminu w sprawie nie uiszczono wymaganego wpisu od skargi. Natomiast brak spełnienia omawianego warunku fiskalnego dopuszczalności skargi, musiał w konsekwencji skutkować jej odrzuceniem, stosownie do treści art. art. 220 § 3 P.p.s.a. wedle którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Mając na uwadze powyższe Sąd odrzucił skargę, co orzekł jak w sentencji.