Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 21 stycznia 2004 r., sygn. akt I SAB/Po 12/03

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia del. NSA Janusz Ruszyński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi R.M. na bezczynność Burmistrza Gminy w przedmiocie restrukturyzacji należności w podatku od nieruchomości postanawia odrzucić skargę /-/ J. Ruszyński

Uzasadnienie

Z akt sprawy wynika, że Spółka jawna "A" A.T. i R.M. w M. złożyła wniosek o restrukturyzację podatku od nieruchomości wskazując na to, że podatnikiem jest Spółka jawna "A". Z treści art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców wynika, że restrukturyzacji podlegają m.in. zaległości w podatku od nieruchomości, stan na dzień 30 czerwca 2002 r.

Przedmiotem skargi jest według skarżącego bezczynność Burmistrza Gminy polegająca na nie wydaniu decyzji w sprawie wniosku o restrukturyzację należności w podatku od nieruchomości położonej w M. przy ul. [..].

Okazało się, że skarga na bezczynność organu I instancji wniesiona została w dniu 10 listopada 2003 r., natomiast w dniu [...] Burmistrz Gminy decyzją umorzył postępowanie w sprawie wniosku "A" Spółki jawnej o restrukturyzację należności z tytułu podatku od nieruchomości.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeśli służyły takie skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W odniesieniu do skarg na bezczynność organów w zakresie aktów i czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 cytowanej ustawy znajduje zastosowanie przesłanka dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego określona w art. 52 § 2 ustawy. Tak więc skarżący winien przed wniesieniem skargi do Sądu zwrócić się do właściwego organu z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa, tj. podjęcie określonej czynności lub wydanie określonej decyzji i skargę do Sądu może wnieść dopiero po wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie takiego wezwania skarżący nie wystosował.

Uprawnione jest więc stwierdzenie, że skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 ustawy) i jako taka jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy podlega odrzuceniu.

/-/ J. Ruszyński

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.