Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z [...] kwietnia 2021 r. odmówił skarżącemu przyznania bonifikaty 75% od jednorazowej opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.
Pismem z 28 maja 2021 r. skarżący wniósł do Wojewody [...] odwołanie od powyższej decyzji.
Pismem z 16 czerwca 2021 r. Prezydent Miasta [...] przekazał Wojewodzie [...] odwołanie skarżącego od ww. decyzji.
Wojewoda [...] decyzją z [...] sierpnia 2021 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Pismem z 9 sierpnia 2021 r. (nadanym 10 września 2021 r. w urzędzie pocztowym przez organ – k. [...] akt sąd.) skarżący wniósł skargę na Prezydenta Miasta [...] na nieprzekazanie odwołania od decyzji tego organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Sądy administracyjne stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu.
Pojęcie bezczynności zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm. – dalej: "K.p.a.") jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. Z powyższych przepisów należy wywieść, że organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 K.p.a.
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie nieprzekazania odwołania Wojewodzie [...]. Stosownie do treści art. 133 K.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132.
Przekazując w dniu 10 września 2021 r. skargę do Sądu Prezydent Miasta [...] wyjaśnił, że niedoręczenie odwołania w terminie 7 dni wynikało z przyczyn technicznych. Pracownik organu w dniu 16 czerwca 2021 r sporządził pismo nr [...] znak [...] w celu jego doręczenia Wojewodzie. W dniu 18 czerwca 2021 r. dokonał przekazania dokumentu do kancelarii elektronicznej. W wyniku dokonanej weryfikacji raportu dekretacji okazało się, że pismo nie zostało doręczone adresatowi. W związku z tym ponownie przekazano je do kancelarii elektronicznej i doręczono 7 lipca 2021 r.
W tym stanie rzeczy postępowanie odwoławcze zainicjowane złożeniem odwołania przez skarżącego zostało zakończone przed Wojewodą w ramach jego kompetencji w postępowaniu międzyinstancyjnym. Wojewoda [...] decyzją z [...] sierpnia 2021 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W ocenie Sądu skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego w danej instancji, w tym w ramach przyznanych uprawnień międzyinstancyjnych, uznać należy za niedopuszczalną. Celem środków prawnych takich jak ponaglenie oraz skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest przede wszystkim likwidacja stanu bezczynności i ochrona strony postępowania administracyjnego przed nieuzasadnioną zwłoką organów w rozpoznaniu sprawy.
Sąd w tym kontekście wskazuje, że Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 22 czerwca 2020 r. uchwałę w sprawie o sygn. akt II OPS 5/19, w której stwierdził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.