Uzasadnienie
Skierowanym do Sądu pismem z dnia [...] nazwanym zażaleniem TB wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za nieuzasadnione ponaglenie skarżącego w sprawie zobowiązania w podatku od nieruchomości za [...].
W uzasadnieniu pisma z dnia [...] skarżący wskazał, że Wójt Gminy antydatował decyzję z dnia [...], skoro wpłynęła ona do skarżącego dopiero [...]. Ponadto skarżący zwrócił uwagę, że przedmiotowa decyzja Wójta Gminy została wydana z przekroczeniem wszystkich możliwych terminów zakreślonych Ordynacją podatkową do wydania decyzji.
Skarżący podniósł rówież, że w decyzji organu podatkowego I instancji błędnie ustalono podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości przyjmując niewłaściwą wielkość gruntu.
Pismem z dnia [...] skarżący wyjaśnił, że jego pismo z dnia [...] należy traktować jako skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zakres przedmiotowy skargi na bezczynność organu wyznacza art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: Ppsa), zgodnie z treścią tego przepisu stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu.
Art. 3§2 pkt1 Ppsa wskazuje, że kontroli sądu poddawane są m.in. decyzje administracyjne.
Zgodnie natomiast z art. 149 Ppsa Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Z powyższych przepisów wynika, że o bezczynności organów możemy mówić jedynie wówczas, gdy organ administracji, w rozpatrywanym przypadku organ podatkowy, nie podejmuje żadnych działań lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Podobnie bezczynność organu administracji publicznej rozumie się w literaturze (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sadowo-administracyjne, Warszawa 2004, s. 84). Nie stanowi natomiast bezczynności organów załatwienie merytoryczne sprawy wbrew oczekiwaniom strony.
Zatem dopuszczalność postępowania sądowo-administracyjnego w odniesieniu do skarg na bezczynność podlega badaniu w dwóch aspektach. Po pierwsze Sąd bada, czy skarga na bezczynność mieści się w granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku z wynikających przepisów prawa. Po drugie, czy skarga na bezczynność została wniesiona do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy przez wydanie decyzji, postanowienia albo innego aktu lub podjęcia czynności. Celem skargi na bezczynność jest bowiem wymuszenie działania na organie administracji publicznej w określonej sprawie. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, zgodnie z którym za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu należy, uznać skargę wniesioną już po załatwieniu sprawy przez organ administracji (por. wyrok NSA z dnia 10.01.2007r. o sygn. akt II FSK 601/06). Pogląd ten podziela skład rozpatrujący przedmiotową skargę. Art. 58 §1pkt6 Ppsa stanowi, bowiem że Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W rozpatrywanej sprawie skarga z dnia [...] na bezczynność Wójta Gminy w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości należnego za [...] została sporządzona i wniesiona już po wydaniu i doręczeniu decyzji Wójta Gminy z dnia [...]. Taką skargę na bezczynność organu złożoną po wydaniu aktu administracyjnego należy uznać za niedopuszczalną. Jednocześnie podkreślić należy, że w takiej sytuacji bez znaczenia dla skuteczności wniesienia skargi pozostaje okoliczność, że organ administracji wydał decyzję z uchybieniem przewidzianych w przepisach prawa terminach.
Kontroli Sądu nie mogły również zostać poddane zarzuty merytoryczne przeciw wydanej decyzji. Postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje pewna specyfika polegająca na tym, że rozpoznając tego rodzaju skargę, Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. Sądowa kontrola rozstrzygnięcia legalności decyzji będzie możliwa przy rozpatrywaniu skargi strony na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia [...] o sygn. [...], wydanej na skutek wniesionego odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie podatku od nieruchomości za [...], która w tut. Sądzie została zarejestrowana pod sygn. akt [...].
Wobec powyższego na podstawie art. 58§1pkt6) ppsa należało orzec jak w pkt1 sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu należało orzec zgodnie z art. 232 §1 pkt1lit.a Ppsa.
/-/ R. Wiatrowski /-/ E. Brychcy /-/ S. Małek