Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2021 r. "A" sp. z o.o. w P. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia na postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT za wrzesień 2018 r.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Organ wyjaśnił, że do dnia przekazania odpowiedzi na skargę do organu nie wpłynęło ponaglenie od skarżącej spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie jest skarga na bezczynność.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do art. 141 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 tej ustawy, stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia.
Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Tymczasem z akt niniejszej sprawy wynika, że skarga w ogóle nie została poprzedzona wniesieniem ponaglenia.
Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.