Uzasadnienie
J.B. wniosła w dniu 26 lutego 2008r. /data nadania/ bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę "na bezczynność Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w której zawarła wniosek o zobowiązanie Agencji do realizacji jej wniosku o dofinansowanie udziału w programie " Ułatwienie startu młodym rolnikom".
Na uzasadnienie podała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa [...] uwzględnił złożoną przez nią skargę i uchylił decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie przyznania środków z Unii Europejskiej w ramach powyższego programu, jednakże Agencja nie podjęła w tym zakresie żadnych działań.
Skarga powyższa przekazana została przez tut. Sąd właściwemu organowi tj. Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 29 lutego 2008r. /wpłynęła w dniu 4 marca 2008r./, który w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ze względu na niezachowanie trybu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).
Warunkiem złożenia skargi na bezczynność organu jest uprzednie wyczerpanie środka zaskarżenia, jakim jest zażalenie uregulowane w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 tegoż kodeksu, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżąca J.B. nie spełniła tego warunku, gdyż przed wniesieniem skargi nie wystąpiła do organu wyższego stopnia (Prezesa Agencji R i M R) z zażaleniem na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji. Jako zażalenie nie może być traktowane pismo skarżącej z dnia 9 kwietnia 2008 r., bowiem pismo to sporządzone zostało już po wniesieniu skargi opisanej wyżej.
Również pismo skarżącej z dnia 4 grudnia 2007 r., nie może być traktowane jako zażalenie, gdyż obejmowało ono tylko prośbę o udzielenie informacji co do stanu /etapu/ załatwiania sprawy; ponadto pismo to zostało zaadresowane do organu pierwszej instancji.
Skarga do sądu administracyjnego złożona bez wyczerpania przewidzianego ustawą środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu przed właściwymi organami, jest skargą niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i jako taka podlega odrzuceniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.