Uzasadnienie
W dniu 11 kwietnia 2006r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność organu w załatwieniu sprawy w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w podatku od nieruchomości za 1.2001-2004. Skarżący stwierdził, że słuszność jego racji najlepiej obrazuje analiza korespondencji pomiędzy organem a nim jako podatnikiem, powołując przy tym jej wykaz.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Argumentował, że skarżący nie wykorzystał zgodnie z art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) należnego mu środka prawnego w postaci ponaglenia do organu podatkowego wyższego stopnia, w tym wypadku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ponadto organ dodał, że z wniosku skarżącego m.in. toczy się postępowanie w sprawie o wznowienie postępowania w celu uchylenia decyzji ostatecznych ustalających podatek od nieruchomości za ww. lata i to na skutek działań samego podatnika postępowanie to wydłuża się (strona uniemożliwia oględziny nieruchomości w celu ustalenia faktycznej podstawy opodatkowania). Organ postanowieniem z dnia [...] marca 2006r. (nr [...]) wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2006r. i z tych przyczyn nie zachodzi bezczynność organu, a zatem skarga jest bezzasadna.
Skarżący wezwany do wyjaśnienia czy występował z ponagleniem, o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej, do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w piśmie z dnia 15 maja 2006r. potwierdził, iż nie reagował ponagleniem na opieszałość zainicjowanego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzanie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie zwana p.s.a.). Warunkiem tym jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.s.a.) również w przypadku skarg na bezczynność organów.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Nie można także mówić o spełnieniu tego warunku dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany przez organ administracyjny. W wypadku skargi na bezczynność środkami takimi będą zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego oraz ponaglenie przewidziane w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej i to ten ostatni przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Warunkiem wykorzystania tego przepisu jest zarzut bezczynności w załatwieniu sprawy w warunkach postępowania podatkowego, w tym przypadku postępowania o wznowienie postępowania w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za lata 2001-2004. Ponaglenie należy składać bezpośrednio do organu wyższego stopnia z pominięciem organu prowadzącego postępowanie, który uchybia terminom. Procedury tej J. M., jak sam przyznał, nie prowadził.
Niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi do sądu środka zaskarżenia jakim w niniejszej sprawie jest ponaglenie, skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Mając na względzie przytoczone okoliczności, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.