Uzasadnienie
Sygn. I SAB/Rz 3/15
Uzasadnienie
Skarżąca J.G. w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, po oddaleniu jej skargi wyrokiem z dnia 25 sierpnia 2015 r., sygn. I SAB/Rz 3/15 zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w postaci ustanowienia pełnomocnika. Prawo pomocy zostało skarżącej przyznane i postanowieniem z dnia 15 października 2015r., sygn. akt: I SAB/Rz 3/15 ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych, na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny G.S. Wyznaczony radca prawny nie sporządził skargi kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ponieważ wydał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) w skrócie zwanej P.p.s.a., wyznaczony radca prawny ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym w rozpoznawanej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego z urzędu, na podstawie § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego (Dz.U. z 2015r., poz. 1805) jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.), zwane rozporządzeniem.
Zgodnie z przepisem § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Należne pełnomocnikowi w tej sprawie wynagrodzenie wynosić powinno 75% stawki minimalnej w wysokości 240 zł, (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c), czyli kwotę 180 zł i być podwyższone o kwotę 41,40 zł stanowiącą podatek od towarów i usług – w związku z treścią § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia.
Z wyżej przytoczonych powodów na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.