Uzasadnienie
Sygn. I SAB/Rz 3/16
Skarżący w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. Prawo pomocy zostało skarżącemu przyznane w zakresie jego wniosku postanowieniem z dnia 12 lipca 2016r., sygn. akt: I SAB/Rz 3/16. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Rzeszowie, na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat D.D.
Wyrokiem z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I SAB/Rz 3/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił przedmiotowa skargę, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w tej sprawie (sygn. II FSK 155/17). Wyznaczony w tej sprawie pełnomocnik z urzędu wniósł wniosek o kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz oświadczenie, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
Pełnomocnikowi należy się wynagrodzenie za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Z treści przepisu § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U z 2016 r., poz. 1714), które weszło w życie w dniu 2 listopada 2016 r., wynika, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Zatem zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały przepisy rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz.1801, zwane dalej rozporządzeniem).
Zgodnie z § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie natomiast do § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Wysokość opłaty maksymalnej w postępowaniu w pierwszej instancji przed sądami administracyjnymi w innej sprawie, niż sprawa, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, czy dotycząca decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego, ustala treść § 21 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia na kwotę - 480 zł. Stosownie z kolei do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w postępowaniu w drugiej instancji, w tym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
W związku z powyższym przyznano adwokatowi D.D. wynagrodzenie za podjęte czynności w ramach pomocy prawnej w postępowaniu w pierwszej instancji w kwocie 480 zł oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości 240 zł.
Przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie (480 zł i 240 zł) zostało, na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia, powiększone o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki 23 %, tj. o 110, 40 zł i 55,20 zł.
Mając na uwadze powyższe przyznano adwokatowi D.D. kwotę 885,60 zł, obejmującą należny podatek od towarów i usług w wysokości 165,60 zł.
Wobec powyższego referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, orzekł, jak w sentencji.