Uzasadnienie
Sygn. I SAB/Rz 5/12
M.Ł. (dalej zwana skarżąca) w dniu 4 lutego 2013 r. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 stycznia 2013 r. sygn. I SAB/Rz 5/12 w przedmiocie zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych w całości i oddalającym wniosek o ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia. Ponieważ zażalenie to zawierało braki, skarżąca została wezwana (pismo z 27 lutego 2013 r., k. 67 akt sądowych) o podpisanie zażalenia z dnia 4 lutego 2013 r. albo nadesłanie wyjaśnienia (lub właściwego pełnomocnictwa) czy skarżąca upoważnia M.Ł. (mąż) do reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który jest właściwy do rozpoznania zażalenia i czy upoważnienie to obejmuje także podpisanie zażalenia z dnia 4 lutego 2013 r. (przesłane pełnomocnictwo do wezwania z dnia 8 lutego 2013 r. nosi datę późniejszą), a jeśli tak – o podpisanie tego zażalenia przez pełnomocnika, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W wykonaniu tego wezwania, skarżąca nadesłała datowane na 11 marca 2013 r. pismo (nadane w urzędzie pocztowym również 11 marca 2013 r. – data stempla pocztowego, k. 70 akt sądowych), w którym upoważniła męża M.Ł. do reprezentowania siebie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jako właściwym do rozpoznania zażalenia z dnia 4 lutego 2013 r. Natomiast zażalenie nie zostało podpisane ani przez skarżącą ani przez M.Ł. jako pełnomocnika.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 w zw. z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a., na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy wydane przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Obowiązkiem sądu pierwszej instancji po wpłynięciu środka odwoławczego jest zbadanie czy środek odwoławczy odpowiada wymogom formalnym, uregulowanym w przepisach. Wymogi formalne zażalenia sprowadzają się m.in. do obowiązku uczynienia zadość wymaganiom przepisanym dla pism w postępowaniu sądowym, wynikającym z art. 46, art. 47 P.p.s.a. i obejmują m.in. złożenie podpisu przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). W razie potrzeby sąd wzywa do usunięcia braków formalnych.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca prawidłowo została wezwana do usunięcia braków zażalenia z dnia 4 lutego 2013 r. na postanowienie Sądu w przedmiocie prawa pomocy (wezwanie z dnia 27 lutego 2013 r.). Wezwanie zostało doręczone 5 marca 2013 r.- jak wynika z potwierdzenia odbioru (k. 68 akt sądowych). We wskazanym w wezwaniu terminie ani skarżąca ani jej pełnomocnik nie uzupełnili podpisu pod zażaleniem. Braków zażalenie nie może usuwać nadesłanie wyłącznie upoważnienia dla pełnomocnika do reprezentowania skarżącej w rozpoznawanej sprawie.
Skoro zatem wskazane w wezwaniu uchybienia zażalenia nie zostały w wyznaczonym terminie, który upłynął 12 marca 2013 r., usunięte, zażalenie - na podstawie art. 194 § 2 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., należało odrzucić, o czym rozstrzygnięto w sentencji.
Na podstawie art. 261 P.p.s.a. nie wzywano do uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia.