Uzasadnienie
Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa prowadzi postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącej płatności bezpośrednich na 2018 r. W związku z weryfikacją powierzchni kwalifikowanych do płatności, skarżącej przyznano zaliczkę na poczet płatności w niższej od oczekiwanej przez nią wysokości oraz rozpoczęto kontrolę w jej gospodarstwie.
W dniu 14 lutego 2019 r. skarżąca, za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosła do Sądu skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ, domagając się zobligowania go do załatwienia jej sprawy w terminie 14 dni.
Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Tarnobrzegu przekazał skargę, wraz kopią akt sprawy i swoim stanowiskiem, Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie przekazał skargę Sądowi, wraz z pismem przewodnim z 7 marca 2019 r.
Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w odpowiedzi na skargę, wniesioną na wezwanie Sądu, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl zaś art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie organem, na którego przewlekłe prowadzenie postępowania wniesiono skargę był Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. To właśnie za pośrednictwem tego organu skarga ta winna być wniesiona, po czym winien on ją przekazać Sądowi, wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Nie było więc podstawy przekazywania jej Dyrektorowi Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie.
Organ, któremu przewlekłe prowadzenie postępowania skarżąca zarzuca, tj. Kierownik Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Tarnobrzegu, prowadził postępowanie w sprawie płatności bezpośrednich na postawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., zwanej dalej K.p.a.). W myśl zaś art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Jak stanowi zaś art. 37 § 3 K.p.a. ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
Tak więc w niniejszej sprawie, skoro skarżąca uznała, że postępowanie w jej sprawie prowadzone jest przewlekle, mogła wystąpić do organu wyższego stopnia, tj. Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z ponagleniem. Nieskorzystanie z tego przysługującego jej środka sprawia, że nie sposób jest stwierdzić, iż wyczerpała przysługujące jej w administracyjnym toku instancji środki zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Zatem jej skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedwczesna i jako taka niedopuszczalna. W związku z tym podlega ona odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., w myśl którego sąd orzuca skargę, która jest niedopuszczalna z innych powodów, niż wymienione w pkt 1-5 tego przepisu.
Mając zatem na uwadze powyższe Sąd odrzucił skargę.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącej kwotę 100 zł, uiszczoną przez nią tytułem wpisu od skargi.