Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem wydanym w dniu 15 grudnia 2004r. W sprawie SAlSz 2130/03 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. o numerze [...] oraz decyzję Wójta Gminy P z dnia [...]. Nr [..] ustalającą wysokość zobowiązania podatkowego JW Nr[...] z tytułu podatku od nieruchomości za 2003 r.
Skarżąca J W pismami z dnia 15 grudnia 2004r. i 21 grudnia 2004r. skierowanymi do Wójta Gminy P wniosła o stwierdzenie nadpłaty podatku za rok 2003 i zarachowanie nadpłaty na poczet podatku od nieruchomości za okres od stycznia do kwietnia 2004r. i zwrot podatku w pozostałej części.
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2005r. odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2003r. przyjmując, iż niedopuszczalne jest wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatkowej, w czasie trwania postępowania podatkowego.
Pismami z dnia 20 czerwca 2005r. i 20 września 2005r. Wójt Gminy P poinformował stronę skarżącą, iż postępowanie podatkowe w przedmiocie podatku za 2003r. nie zostanie zakończone w ustawowym terminie.
Postanowieniem z dnia [...]. Nr [...] Wójt Gminy P zawiesił przedmiotowe postępowanie podatkowe, przyjmując za podstawę zawieszenia art. 201 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa, na które to orzeczenie strona złożyła zażalenie. Zażalenie z dnia 26 października 2005r. zostało uwzględnione i organ odwoławczy w dniu 14 listopada 2005r. uchylił zaskarżone postanowienie.
J W Nr [...]w sytuacji przedłużającego się postępowania podatkowego, wszczętego postanowieniem z dnia 28 stycznia 2003r., którego zakres rozszerzono postanowieniem z dnia 25 czerwca 2003r. złożyła w dniu 10 października 2005r. ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego W dniu 2 listopada 2005r. po rozpatrzeniu wskazanego ponaglenia zostało wydane postanowienie, w którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyznaczyło Wójtowi Gminy P dodatkowy czternastodniowy termin do zakończenia postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania strony w podatku od nieruchomości za 2003 r. oraz dodatkowy 21 dniowy termin do zakończenia wszczętego na wniosek strony postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2003 r.
W dniu 18 listopada 2005 r. Wójt Gminy P skierował do pełnomocnika skarżącej pismo, w którym stwierdził, iż w zakreślonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze terminach decyzje nie zostaną wydane.
Pełnomocnik J W Nr [..] radca prawny P D pismem z dnia 20 grudnia 2005 r. wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność organu, z uwagi na nie wydanie decyzji przez Wójta Gminy P w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za rok 2003, a także brak wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę w tym podatku. Pełnomocnik skarżącej wniósł o uznanie skargi za zasadną i wyznaczenie terminu do załatwienia ww. spraw, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przypisanych.
W odpowiedzi na skargę z dnia 17 stycznia 2006 r. pełnomocnik organu radca prawny W P wniósł o oddalenie skargi, uzasadniając stanowisko tym, iż zakończenie postępowania w niniejszej sprawie nie jest możliwe, z uwagi na brak dokumentów, tj. umów cywilno-prawnych potwierdzających prowadzenie działalności zarobkowej przez skarżącą na terenie poligonu w [...].
Dodatkowo pełnomocnik wskazał, iż wielokrotne wnioski kierowane do strony oraz do Ministerstwa Obrony Narodowej o przedstawienie żądanych umów nie zostały pozytywnie rozpatrzone.
Zdaniem organu podatkowego brak takiej dokumentacji stanowi istotną przeszkodę w prowadzeniu i zakończeniu wszczętego w dniu 28 stycznia 2003 r. postępowania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna i skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa wart. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W rozpatrywanej sprawie Wójt Gminy P uchybił terminowi wskazanemu wart. 139 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, naruszając tym samym zasady przewidziane wart. 122 i art. 125 tej ustawy, tj. prowadzenia postępowania w sposób szybki i wnikliwy, zmierzający do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Aczkolwiek rozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2003r. bezsprzecznie wymagało uprzednio przeprowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do określenia wysokości zobowiązania w tym podatku za rok 2003 w prawidłowej wysokości, to jednak zarówno załatwienie wniosku o stwierdzenie nadpłaty jak i zakończenie wszczętego w dniu 23 czerwca 2003r. postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2003 r., powinno nastąpić nie później niż w terminie przewidzianym wart. 139 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.
Postępowanie podatkowe toczy się bowiem na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Oznacza to, że stosownie do art. 139 § 1 powołanej ustawy, załatwienie powyższej sprawy przez organ administracji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika niezbicie, iż termin przewidziany przez ustawodawcę został przez organ w niniejszej sprawie w oczywisty sposób naruszony, przy czym - co trzeba wyraźnie podkreślić nie odniosły pożądanego skutku złożone do organu podatkowego przez skarżącą Jednostkę Wojskową ponaglenia z dnia: 27 kwietnia 2005r., Z dnia 21 grudnia 2004 r., z dnia 18 lipca 2005r., oraz z dnia 5 października 2005r.o wydanie decyzji w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2003 L i stwierdzenie nadpłaty, z którym to wnioskiem Jednostka Wojskowa wystąpiła do organu w dniu 15 grudnia 2004r. Faktu bezczynności organu nie zmienia także i to, że w wyniku zaskarżenia przez Jednostkę Wojskową decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 października 2003r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2003r., akta sprawy pozostawały w Sądzie do dnia 5 kwietnia 2005 r., na co powołuje się pełnomocnik organu.
Okoliczność ta nie może stanowić argumentu usprawiedliwiającego zwłokę, ponieważ organ administracji miał od tej daty wystarczająco dużo czasu, aby sprawę rozpoznać i zakończyć. Ponadto wskazać należy, że w aktach sprawy pozostaje niewykonane przez Wójta Gminy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 listopada 2005 r., w którym to organ ten wyznaczył Wójtowi Gminy P 14 dniowy termin do zakończenia postępowania podatkowego i 21 dniowy termin do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w tym podatku.
Zaznaczyć przy tym trzeba, iż odmowa udostępnienia przez Ministerstwo Obrony Narodowej żądanych przez organ dokumentów, jako jedynej przesłanki uniemożliwiającej zakończenie postępowania, nie uzasadnia przedłużania w nieskończoność żywotnej dla podatnika sprawy. Skoro w myśl art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej organ administracji publicznej ma działać bez zbędnej zwłoki, to bez znaczenia jest to, czy przekroczenie przez organ ustawowego terminu odnoszącego się do podjęcia lub dokonania czynności ma charakter zawiniony, czy też niezawiniony. Nie wydanie żadnego rozstrzygnięcia, oznacza zwłokę organu uzasadniającą wniesienie skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 5 sierpnia 1994 II SAB 25/95, Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego - opracowanie pod red. R. Hausera W-wa 1998, str. 427).
Umowy cywilno - prawne, na które powołuje się organ podatkowy I instancji, nie są natomiast jedynym dostępnym środkiem dowodowym, mogącym w sposób znaczący przyczynić się do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Dokonana przez Sąd analiza stanu faktycznego sprawy nasuwa zatem wniosek, iż organ podatkowy I instancji prowadząc postępowanie podatkowe nie wyczerpał katalogu środków dowodowych przewidzianych w Dziale IV, rozdział 11 ustawy - Ordynacja podatkowa.
Jednostka Wojskowa konkretyzując zarzuty skargi słusznie zatem wskazała na uchybienia jakich dopuścił się organ podatkowy w realizacji zasad wynikających z treści art.122, art.139 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez przewlekłe załatwienie sprawy, niepodjęcie czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.
Zakres przedmioty skargi na bezczynność wyznaczają bowiem postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz.1270 ze zm).
Zgodnie zaś z art. 3§ 2 pkt 8 powołanej ustawy, skarga do sądu administracyjnego przysługuje wyłącznie w sprawach na bezczynność organów w przypadkach określonych w powołanych powyżej przepisach. Konsekwencją takiego rozwiązania jest to, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ bądź nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go w terminie decyzją, postanowienie,postanowieniem postanowieniem lubinnym aktem..
postanowieniem lub innym aktem.
postanowieniem lub innym aktem.
W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznając wniesioną skargę za uzasadnioną, na podstawie, art. 149 ustawy p.p.s.a., z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.