Uzasadnienie
M. T. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (dalej: "sąd") skargę z dnia 19 kwietnia 2016 r. na bezczynność Starosty w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej co do przyczyn odmowy wydania oryginału tytułu wykonawczego. Skargę tę zarejestrowano pod sygn. akt I SAB/Sz 10/16.
W toku postępowania sądowego wszczętego powyższą skargą skarżąca kilkukrotnie zwracała się do sądu z wnioskami o wyłączenie sędziów lub referendarzy sądowych od orzekania w jej sprawie, w tym złożyła wnioski z dnia 21 listopada 2017 r. i 17 grudnia 2017 r.
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2017 r., wydanym w związku z wnioskiem skarżącej z dnia 21 listopada 2017 r., na podstawie art. 22 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzucił wniosek skarżącej o wyłączenie sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: G. J., S. K., D. S.-K. oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie: B. G., M. M., A. W., M. I., P. J. S., A. S., E. W., [...], J. K., K. M., [...], jako oparty na tych samych okolicznościach.
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2018 r., na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a., sąd orzekł o odrzuceniu ponownego wniosku Skarżącej z dnia 17 grudnia 2017 r. o wyłączenie: sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego: G. J., S. K., D. S.-K.; sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie: A. P., R. B.-K., B. G., K. G.-M., M. I., [...] [...], J. K., K. M., M. M., A. S., [...], P. J. S., A. W., J. W., E. W., [...]; oraz starszych referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie: I. G., B. G. P., A. J., M. B. – również jako opartego na tych samych okolicznościach.
Następnie, w związku ze złożeniem przez sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. K. [...] wniosku o wyłączenie jej od rozpoznania sprawy o sygn. akt I SAB/Sz 10/16, postanowieniem z dnia 5 stycznia 2018 r., wydanym na podstawie art. 19 p.p.s.a., sąd orzekł o wyłączeniu wskazanego sędziego od orzekania w sprawie skarżącej.
Odpis postanowienia sądu z dnia 22 listopada 2017 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 grudnia 2017 r. Natomiast odpisy obu ww. postanowień sądu z dnia 5 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 26 stycznia 2018 r. We wszystkich przypadkach skarżąca została pouczona, że postanowienia sądu są niezaskarżalne.
Pismem z dnia 17 grudnia 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie sądu z dnia 22 listopada 2017 r, a pismem z dnia 2 lutego 2018 r. skarżący złożyła zażalenia na wskazane powyżej postanowienia z dnia 5 stycznia 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zażalenia skarżącej podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Zgodnie z brzmieniem art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach) wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak stanowi art. 194 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego. Art. 22 § 4 p.p.s.a. przewiduje jednak sytuację, w której strona składa ponowny wniosek o wyłączenie sędziego, który nie zawiera podstaw wyłączenia, bądź oparty jest na tych samych okolicznościach. W takim przypadku ponowny wniosek podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy. Z przepisu tego nie wynika, aby na postanowienie wydane na jego podstawie przysługiwało zażalenie. Również żaden przepis Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie stanowi, aby zażalenie przysługiwało na postanowienie o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziego wydane na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a. Taką literalną wykładnię przepisów potwierdza cel wprowadzenia do postępowania przed sądami administracyjnymi przepisu umożliwiającego odrzucenie ponownego wniosku o wyłączenie sędziego.
Celem tym było - jak wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), którą do art. 22 p.p.s.a. dodano § 4 przewidujący, m.in., że ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy - przyspieszenie postępowania (druk Sejmu VII Kadencji nr 1633). Celu tego nie można by osiągnąć, gdyby na postanowienie o odrzuceniu ponownego wniosku o wyłączenie sędziego przysługiwało - tak jak w przypadku postanowienia o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego - zażalenie (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2018 r. r., sygn. akt II OZ 566/16, opubl. CBOSA).
Podobnie w przypadku postanowienia o wyłączeniu sędziego podjętego na podstawie art. 19 p.p.s.a., postanowienie to ani nie zostało wymienione w katalogu postanowień objętych art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a., ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju orzeczenie.
W związku z tym, że na postanowienie o odrzuceniu wniosku o wyłączenie sędziego (wydane na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a.), jak i na postanowienie o wyłączeniu sędziego (wydane na podstawie art. 19 p.p.s.a.) nie przysługuje zażalenie, zażalenia skarżącej w tym zakresie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., są niedopuszczalne i podlegają odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.