Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Sz 14/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M.T. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]. Orzeczenie powyższe doręczono skarżącej w dniu 23 października 2015 r.
Pismem z dnia 30 października 2015 r. zatytułowanym "Skarga i wniosek" M. T. wniosła o unieważnienie postępowania I SAB/Sz 14/15 "z powodu niemożliwości działania, nie badania materiału dowodowego, tuszowania sprawy i złego sprawowania wymiaru sprawiedliwości". (...)
Kolejnym pismem z dnia 2 grudnia 2015 r. skarżąca powtórzyła treść swojego żądania w zakresie stwierdzenia nieważności postępowania sądowego.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 kwietnia 2016 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania, czy pisma z dnia 30 października 2015 r. i 2 grudnia 2015 r., zawierające żądania unieważnienia postepowania", są skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, czy też skargą o wznowienie postepowania sądowego, pod rygorem przyjęcia, że stanowią skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Z pismem skarżąca otrzymała wyciąg z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – art. 270 – 285 l.
Odpowiadając na powyższe wezwanie Sądu, skarżąca w piśmie z dnia 27 kwietnia 2016 r. podtrzymała, że złożone w dniu 30 października 2015 r. i w dniu 2 grudnia 2016 r. stanowią wnioski formalne, które winny być odczytywane zgodnie z ich treścią jako wnioski o unieważnienie postępowania sądowego z powodu niemożliwości działania, nie badania materiału dowodowego.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 28 kwietnia 2016 r. ww. pismo M.T. uznane zostało za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się (art. 285f § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 285I powołanej ustawy, w przypadkach nieuregulowanych przepisami działu VII A p.p.s.a., dotyczącego skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, do postępowania wywołanego wniesieniem takiej skargi stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Zatem - zgodnie z odpowiednio stosowanym art. 178 p.p.s.a. - sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W świetle przytoczonych regulacji - zdaniem Sądu - skoro skarga przewidziana art. 285a § 1 p.p.s.a. przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego i wnosi się ją w terminie liczonym od uprawomocnienia zaskarżonego orzeczenia, to nie powinno budzić wątpliwości, iż skutecznie skargę taką można wnieść wyłącznie po uprawomocnieniu się skarżonego orzeczenia. Co do zasady czynności procesowe przedwczesne uważa się za niedopuszczalne (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 346/08 i powołane tam orzeczenia Sądu Najwyższego: postanowienia SN z dnia 24 stycznia 1997 r. I PKN 1/97 OSNP 1997/18/342, z dnia 15 marca 2000 r. I PKN 406/00 OSNP 2002/8/190, z dnia 14 września 2004 r., III CZ 74/04 - niepublikowane).
Skarżąca wskazując na przedmiot swojej skargi podaje postanowienie z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I SAB/Sz 14/15 odrzucające skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]. W stanie faktycznym niniejszej sprawy ww. orzeczenie zostało doręczone skarżącej w dniu 23 października 2015 r.
Ponadto z akt sprawy wynika, że w dniu 17 lutego 2016 r. ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia z dnia 30 września 2016 r., zaś postanowieniem z dnia 3 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przywrócił skarżącej termin do jej złożenia. Powyższe oznacza, że zarówno na dzień 30 października 2016 r., 2 grudnia 2015 r. i 27 kwietnia 2016 r., jak też na dzień wydania niniejszego postanowienia, w niniejszej sprawie nie ma żadnego prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie, co oznacza że sprawa nadal jest w toku.
Wobec powyższego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia jako przedwczesną i tym samym niedopuszczalną - należało odrzucić.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 285a i art. 285 l p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Na marginesie Sąd wskazuje, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została sporządzona osobiście przez skarżącą, która nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Zatem skarga ta nie spełnia wymogu ustawowego wynikającego z art. 285f § 3 p.p.s.a., niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, nie jest bowiem sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika.