Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, sygn. akt I SAB/Sz 15/15 odrzucił skargę M T na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P w postępowaniu egzekucyjnym.
W piśmie z dnia 16 października 2015 r. M T zwróciła się o przyznanie adwokata do wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 24 listopada 2015 r. Skarżąca złożyła wypełniony urzędowy formularz PPF, wnosząc o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a także dołączonych do wniosku dokumentów wynika, że Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z [...] C T, [...] T T i [...] M T. Posiada jedynie drewniany dom mieszkalny o pow. [...] m2 wraz z przynależną działką o pow. [...] m kw. Nie wykazała żadnego innego majątku w postaci nieruchomości i wartościowych rzeczy ruchomych o wartości powyżej 3 000 euro ani oszczędności. Rodzina utrzymuje się z dochodów męża Skarżącej określonych jako świadczenie społeczne w kwocie [...] zł netto miesięcznie.
Skarżąca podała także, że z otrzymywanych dochodów ponosi następujące wydatki: raty kredytu konsolidacyjnego w kwocie [...] zł miesięcznie, zaciągniętego na egzekucję i bieżące potrzeby; na dojazdy ok. [...] zł miesięcznie; na lekarstwa ok. [...] zł, ale z uwagi na niskie dochody wydaje kwotę [...] zł; na opał – odpady z tartaków ([...] zł); opłaty za energię (około [...] zł); opłaty za wodę ok. [...] zł; za telefon ok. [...] zł, opłata za internet [...] zł.
Skarżąca wskazała również, że nie uzyskuje żadnych dochodów wraz ze studiującą córką pozostaje na utrzymaniu męża, wspomaga finansowo studiującego syna. Opisała także swoją szczególnie trudną sytuację życiową i zdrowotną.
Do wniosku Skarżąca załączyła kserokopie następujących dokumentów:
- - decyzji PUP w P z dnia 11 stycznia 2011 r. orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej przez M T;
- - zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w P z dnia 21 września 2015 r., potwierdzające, że M T w roku podatkowym 2014 r. nie osiągnęła dochodów;
- - orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z 28 stycznia 2015 r., postanawiającego zaliczyć M T do stopnia niepełnosprawności umiarkowanego do dnia 31 stycznia 2016 r.;
- - zaświadczenia z Uniwersytetu [...] z dnia 28 października 2015 r. potwierdzającego, że [...] T T jest studentem 1 roku studiów stacjonarnych II stopnia;
- - zaświadczenia z Uniwersytetu [...] z dnia 16 października 2015 r. potwierdzającego, że [...] M T jest studentką 1 roku studiów stacjonarnych I stopnia.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona będąca osobą fizyczną wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Zwolnienie od kosztów sądowych jest instytucją nadzwyczajną stanowiącą pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić żadnych kosztów.
Mając powyższe na uwadze oraz wykazaną trudną sytuację finansową i stan posiadania Skarżącej i jej rodziny, w tym okoliczność, że cała rodzina utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego męża Skarżącej w kwocie ok. [...] zł, a także z uwagi na rodzaj i wysokość wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem, przyjąć należy, że Skarżąca wykazała, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonych oświadczeń oraz dokumentów źródłowych wynika bowiem, że Skarżąca jest osobą niepełnosprawną i nie jest w stanie samodzielnie zapewnić sobie środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.
Z tych względów, na podstawie art. 245 § 2 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.