Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 16/15 (doręczonym skarżącemu w dniu 16 października 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę C.T.
W piśmie z dnia 19 października 2015 r. skarżący złożył wniosek o ustanowienie adwokata. Prawomocnym postanowieniem z dnia 30 listopada 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 16/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustanowił skarżącemu adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka w S. wyznaczyła w dniu 18 stycznia 2016 r. adw. M.S. pełnomocnikiem skarżącego w sprawie.
W dniu 1 lutego 2016 r. substytut pełnomocnika aplikant adw. K.Z. zapoznała się z aktami sprawy o sygn. akt I SAB/Sz 16/15, a pełnomocnik skarżącego w dniu 26 lutego 2016 r. złożył do Sądu skargę kasacyjną od postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 25 września 2015 r. sygn. akt I SAB/Sz 16/15 odrzucającego skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Pełnomocnik złożył w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte w całości, jaki w części.
Postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. sygn. akt I SAB/Sz 16/15 WSA w Szczecinie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 r. sygn. akt II GSK 2474/16 skargę kasacyjną oddalił.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przypadku adwokatów zagadnienie to od 1 stycznia 2016 r. co do zasady normuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r., poz. 1801, dalej: "rozporządzenie").
Przedmiotem sprawy jest bezczynność organu w postępowaniu egzekucyjnym.
W tego rodzaju sprawach opłata maksymalna wynagrodzenia adwokata na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia wynosi [...] złotych.
W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł, tj. w niniejszej sprawie [...] zł.
Treść § 4 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§4 ust. 2 ww. rozporządzenia).
Uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie stosownego wynagrodzenia według stawek określonych w powołanych wyżej przepisach rozporządzenia w wysokości 180 zł (1/2 kwoty 360 zł), podwyższonego o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług (§ 4 ust. 3 ww. rozporządzenia).
Uwzględniwszy wysokość ww. opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w związku z § 4 ust. 1 rozporządzenia oraz obowiązek podwyższenia jej o kwotę podatku od towarów i usług (wynoszącego 23 %) uznać należało, że pełnomocnikowi skarżącego należy się wynagrodzenie w kwocie [...] zł.
W związku z powyższym referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w sentencji postanowienia.