Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w sprawie ze skargi M M na bezczynność Prezydenta Miasta S w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności (pkt I wyroku) oraz że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II wyroku), zobowiązał organ do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżącego o wszczęcie postępowania administracyjnego w terminie jednego miesiąca od dnia zwrotu akt organowi (pkt III wyroku) oraz zasądził od Prezydenta Miasta S na rzecz skarżącego M M kwotę [...] (...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt IV wyroku).
Nadto, po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 6 lipca 2016 r. o uzupełnienie wyroku w przedmiocie przyznania skarżącemu sumy pieniężnej od organu w wysokości [...] zł, sąd wyrokiem z dnia 15 lipca 2016 r. uzupełnił wyrok z dnia 23 maja 2016 r. w ten sposób, że po punkcie IV sentencji wyroku dodał punkt V, w którym oddalił wniosek skarżącego o przyznanie od organu na jego rzecz sumy pieniężnej.
Pismem z dnia 28 lipca 2016 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od punktu II i V wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 maja 2016 r., uzupełnionego wyrokiem z dnia 15 lipca 2016 r.
Wnioskiem z dnia 1 sierpnia 2016 r., skarżący wniósł o stwierdzenie prawomocności wyroku z dnia 23 maja 2016 r. w punkcie I, III i IV.
Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2016 r. sąd stwierdził prawomocność wyroku z dnia 23 maja 2016 r. w punkcie I i III od dnia 2 sierpnia 2016 r.
Pismem z dnia 31 sierpnia 2016 r. skarżący zwrócił sądowi doręczony odpis wyroku z dnia 23 maja 2016 r. z postanowieniem o prawomocności punktu I i III wyroku, informując że pismem z dnia 1 sierpnia 2016 r. wnosił o stwierdzenie prawomocności wyroku z dnia 23 maja 2016 r. w punkcie I, III i IV. Nadto podniósł, że odpis wyroku z dnia 23 maja 2016 r. powinien być uzupełniony o punkt V dodany wyrokiem z dnia 15 lipca 2016 r., na podstawie art. 156 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. oraz 157 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 169 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku,o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Postanowienie doręcza się tylko stronie, która złożyła wniosek.
Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Jeżeli zaskarżono tylko część orzeczenia, staje się ono prawomocne w części pozostałej z upływem terminu do zaskarżenia, chyba że Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu rozpoznać sprawę także w tej części (art. 168 § 3 p.p.s.a.). Wskazać przy tym należy, że treść art. 168 § 3 in fine wyraźnie koresponduje z treścią art. 183 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny, nie będąc związany granicami skargi kasacyjnej w zakresie, w jakim zachodzi nieważność postępowania (art. 183 § 2 p.p.s.a.), może uchylić wyrok sądu administracyjnego I instancji także w części niezaskarżonej, to jest mimo braku wniosku strony w tym zakresie, o czym stanowi przepis art. 186 p.p.s.a.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, sąd uznał, że z uwagi na zaskarżenie wyroku z dnia 23 maja 2016 r. uzupełnionego wyrokiem z dnia 15 lipca 2016 r. w części (w tym co do istoty sprawy - punkt II wyroku), Naczelny Sąd Administracyjny również będzie rozstrzygał sprawę biorąc z urzędu pod uwagę nieważność postępowania, w konsekwencji także będzie odnosił się do kosztów postępowania, zatem stwierdzenie prawomocności wyroku sądu I instancji w zakresie kosztów postępowania (pkt IV wyroku) stanowiłoby czynność przedwczesną.
W tym stanie sprawy, sąd uznał, że wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku w punkcie IV nie zasługiwał na uwzględnienie i - na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 169 p.p.s.a. - orzekł, jak w postanowieniu.
Jednocześnie sąd stwierdził, że brak było podstaw do naniesienia na odpisie wyroku adnotacji o prawomocności wyroku uzupełniającego wyrok, tj. wyroku z dnia 15 lipca 2016 r., gdyż jest on nieprawomocny (dot. pkt V), jako, że został zaskarżony skarga kasacyjną.