Uzasadnienie
Pismem z 3 lipca 2019 r. G. R. reprezentowana przez pełnomocnika złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2010 r.
Pismem z 11 października 2019 r. skarga została cofnięta z uwagi na wydanie przez organ żądanego przez stronę rozstrzygnięcia.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i orzeczenie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Mając na uwadze powyższe, sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i art. 232 § 2 p.p.s.a.