Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lipca 2023 r. K. K. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Prezesa Sądu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 29 września 2022 r.
W wykonaniu zarządzeń Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 sierpnia 2023 r., skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.
W związku z wpływem w dniu 28 sierpnia 2023 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy, starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 20 września 2023 r., sygn. akt II SPP/Sz 120/23 odmówił przyznania prawa pomocy. Orzeczenie stało się prawomocne z dniem 20 października 2023 r.
Następnie w wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I z dnia 27 października 2023 r. (po wpisie sprawy do repertorium Wydziału I – zarządzenie z 2 października 2023 r.) ze względu na prawomocność postanowienia z dnia 20 września 2023 r., skarżące Stowarzyszenie zostało ponownie wezwane do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Stowarzyszeniu 2 listopada 2023 r.
Skarżące Stowarzyszenie pismem z dnia 9 listopada 2023 r. ponowiło wniosek o przyznanie prawa pomocy. Po rozpoznaniu sprawy postanowieniem z 8 grudnia 2023 r., sygn. akt I SPP/107/23 starszy referendarz sądowy odmówił zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 20 września 2023 r. Orzeczenie stało się prawomocne z dniem 4 stycznia 2024 r.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżące Stowarzyszenie nie uiściło wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności, także pod względem braków fiskalnych skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Natomiast jeśli pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, wówczas podlegają one odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pomimo prawomocnego zakończenia postępowania o przyznanie prawa pomocy (postanowienie z dnia 20 września 2023 r.) i skierowania ponownego wezwania do uiszczenia należnego wpisu od skargi (doręczone 2 listopada 2023 r.), skarżące Stowarzyszenie nie uiściło wpisu. Ponowiło natomiast wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został również prawomocnie rozpoznany (postanowienie z dnia 8 grudnia 2023 r.). Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, orzeczenie to zostało doręczone skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 27 grudnia 2023 r. Tym samym termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi w postaci uiszczenia wymaganego wpisu upłynął bezskutecznie 3 stycznia 2023 r. Do tej daty Stowarzyszenie miało, więc obowiązek uiszczenia wpisu od skargi, ewentualnie mogło wnieść sprzeciw od postanowienia z dnia 8 grudnia 2023 r.
Dodatkowo wskazać należy, że po stronie sądu nie powstał obowiązek wzywania skarżącego Stowarzyszenia po raz kolejny do dokonania wpłaty należnego w sprawie wpisu. O obowiązku jego uiszczenia oraz o jego wysokości Stowarzyszenie miało wiedzę, a w związku z tym powinno go dopełnić po doręczeniu postanowienia z dnia 8 grudnia 2023 r.
Skoro wpis od skargi nie został przez skarżącą uiszczony, stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlegała odrzuceniu przez sąd. Tym samym brak wpisu od skargi spowodował, że postępowanie sądowoadministracyjne nie mogło być skutecznie uruchomione.
Mając powyższe na uwadze, należało na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.